Nog een ander verhaal. In die tijd was een zekere ‘meneer Suveert’ - deze naam is ongetwijfeld verkeerd gespeld, maar we spraken hem uit als Suveert - baas van de camping en boven de deur naar zijn kantoor hing een groot borstbeeld van meneer Suveert. Op een gegeven ogenblik was dit borstbeeld getooid met een groot gewei. De hele camping was in rep en roer. Welke vandaal durfde zo te spotten met de heiligheid van meneer Suveert? De boosdoener bleek Den Doolaard te zijn.

Nog een herinnering. Even buiten die camping kon je veel kantarellen vinden. Onans Lemming was ernaar op zoek, maar kon ze niet vinden. Op zijn zoektocht kwam hij de zwerver weer tegen en hij vertelde hem, dat hij geen kantarellen kon vinden. Den Doolaard zou hem helpen. Hij had een fijne neus voor waar ze stonden en dan zei hij tegen Onans Lemming: ik zou daar maar eens gaan kijken. Onans Lemming vond dan tot zijn verbijstering een hele waaier van kantarellen en hij had het gevoel, dat hij ze zelf had gevonden. De Doolaard leerde hem toen, dat je de kleintjes moest laten staan en dat je alleen de grote mocht plukken.