GEWOON DE SCHIMMEL VAN DE KAAS SNIJDEN
Bron: De Volkskrant
Datum: 23-06-06
Vormgever: Karel Hageman

Vraag:
Laatst had ik een stuk geitenkaas, dat enkele dagen na aankoop helemaal beschimmeld was. Nu heb ik altijd geleerd, dat je in zo’n geval het hele stuk kaas kunt weggooien, omdat de schimmel niet alleen aan de oppervlakte zit, maar ook binnenin de kaas. De kaashandelaar vertelde me echter, dat het wegsnijden van de schimmel voldoende was en ik dus de kaas niet had hoeven weggooien. Pas na 3 tot 4 weken zit volgens hem de schimmel ook in de kaas. Hoe zit het nu precies?

Antwoord:
Hoewel veel schimmel in en op kaas gegeten kan worden, is het waarschijnlijk het verstandigst te doen wat uw kaashandelaar zegt: gewoon de schimmel wegsnijden. Doe dat wel grondig, anders komt hij misschien snel weer terug. Schimmel op brood betekent, dat het hele brood weggegooid moet worden, aangezien de daarop voorkomende schimmels giftig zijn en ze ook zitten waar u ze niet ziet. Op fruit en jam is het daarentegen weer voldoende alle schimmel te verwijderen. Als groente gaat schimmelen, is hij veel te oud en treedt er vaak tegelijkertijd bacterieel bederf op, en dus is weggooien het beste.

OVERHEID MOET BURGERS OVERREDEN, NIET DWINGEN TE STOPPEN MET ROKEN
Bron: De Volkskrant
Auteur: Magdalena Sroda
Datum: 23-06-07
Vormgever: Karel Hageman

Er zijn veel zaken, die ons leven kunnen vergiftigen. Veel te veel zelfs tegenwoordig. Als het parlement een wet aanneemt, die roken geheel verbiedt, zullen die dan verdwijnen?
Het gaat zeker die kant op. Dat komt, omdat iedereen het recht heeft in een gezonde omgeving te leven. Iedereen heeft recht op schone lucht, maar iedereen heeft ook het recht op het kopen van een auto, die de lucht vervuilt. Kunnen we om die reden de verkoop van auto’s verbieden? Veel niet-rokers zouden daar mordicus tegen zijn. De kwestie is, dat we in een moderne staat niet alleen de vrijheid hebben ‘tot iets’ (het hebben van gezondheid en frisse lucht), maar vooral vrijheid ‘van iets’, van overheidsinmenging in onze privé-levens.
Onze wetgevers dienen niet alleen het algemeen belang, maar garanderen ook de bescherming van individuele burgerrechten. Bepaalde juridische standaarden moeten worden nageleefd, ook als die personen beschermen, die dat niet verdienen. Ik ben geen voorstander van roken, net als ik vloeken en stompzinnigheid niet goedkeur. En toch heeft elk van ons een absoluut recht op al deze dingen.
De overheid mag ingrijpen als de vrijheden worden geschonden, maar niet als wij gebruik maken van die vrijheden. Als rokers anderen schaden, moeten ze worden gescheiden van hen die menen te worden geschaad. Dat kan door speciale rookruimten in te stellen, door gerechtvaardigde beperkingen in te voeren en door te stimuleren, dat eigenaars van cafés en restaurants alleen niet-rokers toelaten.
Maar de overheid mag zeker niet binnendringen in ruimten, waar de roker het soevereine recht heeft zichzelf te vergiftigen, of een plaats waar mensen samen besluiten zich te vergiftigen. Als de overheid voor zichzelf een rol ziet als luchtverfrisser, moet ze de middelen van overreding en voorlichting gebruiken teneinde haar doelstellingen te bereiken, geen restrictieve wettelijke methoden.
Het propageren van een gezonde levensstijl is niet alleen goed mogelijk, maar ook effectief.

ROOKVERBOD IN RESTAURANTS, DAN LOPEN JE DISGENOTEN NAAR BUITEN
Bron: De Volkskrant
Auteur: Wim Bossema
Datum: 23-06-07
Vormgever: Karel Hageman

De Portugese regering komt er maar niet uit. Hoe het roken aan banden te leggen in de horeca, zonder al te veel heisa? De tijd dringt. Op 1 juli neemt Portugal het voorzitterschap van de EU over van Duitsland, en dan moet een rookverbod zijn goedgekeurd in het parlement. Anders wordt het gênant, vindt de socialistisch regering, schrijft de Portugese krant Público. Maar vorige week werd de stemming weer uitgesteld, tot 27 juni.
De regering heeft strenge plannen afgezwakt. Zelfs kleine bars, restaurants en taartjeszaken (minder dan 100 vierkante meter) mogen in het jongste voorstel een rokershoekje inrichten, mits er een ventilatiesysteem is. Grotere etablissementen hebben de keus: hooguit een 1/3 van de ruimte voor rokers, of een goed afgescheiden rovershok van 40 vierkante meter. De rechtse oppositie wil de keuze nog meer aan de horeca-eigenaars laten. De linkse oppositie wil een rookverbod in restaurants, maar vrij roken in bars en discotheken.
Op de dicussiesite Dear Neighbours!, waar lezers van De Volkskrant, Público en de Poolse krant Gazeta Wyborcza met elkaar van gedachten wisselen, zijn de meeste Portugezen voor het aan banden leggen van het gepaf in openbare gelegenheden. Zelfs de roker Miguel Martins, die schrijft zo te genieten van een goeie sigaar na het diner, is voor een verbod, omdat hij de gezondheid van de omzittenden het belangrijkst vindt. Dwang door de EU moet maar, schrijft Luis, want ‘hier in Portugal trekt niemand zich wat aan van de rechten van een ander’.
André Silva is het helemaal eens met de Poolse journalist Szczerkoswki van Gazeta Wyborcza, die op vk.nl/neigbours schreef, dat niet-rokers rokers geen kwaad doen, maar andersom wel. Hij schrijft verder, dat zijn rokende collega’s zeggen minder te zijn gaan roken, omdat ze naar buiten moeten. Toch ook een goed effect. Veel van de discussie draait om vrijheid. Szczerkoswki keerde het argument van de tegenstanders van een rookverbod , dat hun persoonlijke vrijheid zo wordt aangetast door de overheid, om. Rokers treden de vrijheid van niet-rokers om vrij van rook te leven met voeten. De filosofe en ethica Magdalena Sroda, medewerkster van Gazeta Wyborcza, vertolkt de tegengestelde mening. In een rechtstaat moet de burger beschermd worden tegen bemoeizucht van de overheid in het persoonlijk leven.. Joaquim uit Portugal schrijft iets dergelijks, zij het minder filosofisch onderbouwd. ‘Vrije keuze is een belangrijk recht.’ Hij vindt een verbod ‘discriminatie van miljoenen rokers’. Ddrebello moet niets hebben van zo’n beroep op vrijheid door de rokers. Voor hún vrijheid moet hij zeker maar thuis blijven zitten, mooie vrijheid is dat, schrijft hij. ‘Ik heb niets tegen rokers, maar, alsjeblieft, stop met mij dood te willen maken.’
Erik reageert op Ddrebello’s bijdrage: niet-rokers moeten zichzelf niet voor de gek houden, ze leven in zeer ongezonde steden. Hij is een Nederlander, die in Griekenland woont, waar zo veel wordt gerookt (‘artsen roken hier zelfs in het ziekenhuis!’), dat het hem maar niet lukt van zijn verslaving af te komen, schrijft hij. Maar dat vindt hij toch geen reden voor een verbod. Op bezoek in Amsterdam zag hij de smog. Wat doet roken er dan nog toe? Laat mensen die gezond willen leven naar het platteland gaan en laat de rokers in de stedelijke cafés, oppert hij.
Van den Bossche vraagt een beetje schamper of het geen tijd is voor een sticker op auto’s: Deze auto kan leiden tot een onmiddellijke of langzame dood’.
Peter uit Nederland wijst erop, dat velen op de site volgens hem de belangrijkste reden voor een rookverbod in de horeca missen: de arbeidsomstandigheden van het horecapersoneel. Een aannemer mag zijn werklieden toch ook niet onbeschermd met asbest laten werken?
De correspondente in Brussel van Público, Isabel Arriaga e Cunha, schrijft eerlijk, dat ze er niet uit is. Als niet-rookster vindt ze het ook weer vervelend, als de rokers aan de restauranttafel eventjes het pand verlaten voor een rokertje. Dan stokt de conversatie. Ze zoekt een manier om de 2 botsende vrijheden te verzoenen. ‘Maar tot dusver heb ik die niet gevonden. Wie heeft er een goed idee?’

Onderwijskunde
Bron: De Groene Amsterdammer
Auteur: Opheffer
Datum: 23-06-07

Dertig jaar geleden was de taalkunde de wetenschap waarin iets gebeurde. We konden, middels Chomsky, goed doordringen in de taal en wellicht zou dat iets verklaren over de grammatica van de geest.
Je hoort weinig meer over taalkunde.
Je hebt regelmatig modieuze wetenschappen gehad. In de jaren vijftig was de psychologie populair, in de jaren tachtig kwam de biologie opzetten, daarna was er voortdurend nieuws over onze genen; tegenwoordig genereert het hersenonderzoek het meeste nieuws.
Hier tussendoor glipte de onderwijskunde. Ik vraag her en der wel eens of men iets weet over onderwijskunde. ‘O je bedoelt pedagogiek?’ ‘Nee, onderwijskunde. De kunst van het lesgeven.’
Onderwijskunde zou een belangrijke wetenschap kunnen zijn. Hoe leer je het best? Is het misschien beter om kinderen een blinddoek om te doen, zodat ze beter luisteren, of moet je juist lesgeven via de het computerscherm en de Ipod? Moet je misschien de vervoegingen in het Latijn leren via de liedjes van Justin Timberlake of dien je eenvoudigweg te stampen? Ik weet nog wel meer vragen: hoe hou je orde in de klas, wat is de ideale klassengrootte, van wie nemen leerlingen sneller iets aan: jonge leraren of oude, mannen of vrouwen? Ik noem maar wat.
Onderwijskunde echter heeft nooit iets opgeleverd. Het is dan ook eigenlijk geen wetenschap. Het valt voor een deel onder de pedagogiek, voor een ander deel onder de psychologie en voor weer een ander deel onder de sociologie. (Faculteiten waarvan je je trouwens ook kunt afvragen in hoeverre ze wetenschappelijk zijn.)
Maar het grootste bezwaar is wel dat onderwijskunde alleen maar schijn is. We weten wel hoe we goed les moeten geven: zet een goede onderwijzer voor de klas en er is niets aan de hand. Zet een slechte onderwijzer voor de klas en je weet hoe het niet moet. Hoe die goede onderwijzer goed wordt, heeft alles te maken met talent en persoonlijkheid.
Het onderwijzerschap is dan ook eerder een artistiek dan een wetenschappelijk beroep. Een goede onderwijzer is een popster of een kunstschilder, een schrijver desnoods, maar geen professor of wetenschappelijk medewerker.
Toch heeft die zogenaamde onderwijskunde gezorgd voor de totale neergang in het onderwijs. Dat kinderen opeens zelf mochten uitmaken wat ze wilden leren, dat de motivatie uit henzelf moest komen, middenschool, studiehuis: het komt allemaal voort uit de onderwijskunde die een theorie aanziet voor wetenschap. ‘Het montessorionderwijs’, roepen ze dan. Ze vergeten dan dat dat onderwijs, precies in tegenstelling tot voor wie het oorspronkelijk was bedoeld, vooral goed werkt voor kinderen uit de betere milieus die van thuis al veel meekrijgen.
Het onderwijs bevindt zich momenteel op een dieptepunt. Onderwijzers hebben totaal geen status. Ze verdienen ook weinig. De vraag is of je die status opkrikt door ze meer te laten verdienen. Ik denk het wel, maar ik vind dat je dan ook veel hogere eisen mag stellen. Ouders hebben trouwens ook te veel invloed op school gekregen.
Onlangs verscheen er een boekje over hoe je in de klas orde moet houden. Ik weet niet wat erin stond, maar ik weet wel dat leerlingen die de orde verstoren niet in de klas moeten zitten. Die pupillen moeten verwijderd worden. En als die kinderen dan op straat gaan pieren en drugs gaan gebruiken, dan is dat jammer, dan moet je ze oppakken en in het gevang zetten. Je kunt ook denken aan speciaal onderwijs of iets dergelijks, maar het kan niet zo zijn – zoals het nu is – dat TACHTIG procent van de onderwijzers en leraren ordeproblemen heeft. Vooral in de grote steden.
Hoe geef je goed onderwijs?
Het antwoord is eigenlijk simpel: door het veel te doen. Je kunt wel enige theorie leren – veel zelfs – maar net zoals je goed leert gitaar spelen door veel te spelen, moet je om goed onderwijs te geven praktijkervaring opdoen. Je moet van het vak houden, het moet levensvervullend zijn, dan komt alles uiteindelijk goed. En dan moet je als onderwijzer of leraar, zoals het hoort, voor de klas staan en vertellen en uitleggen en verduidelijken. Zoals de Grieken al deden. En de leerlingen moeten oefenen, oefenen en oefenen.
Het onderwijs moet een kunst worden.

POSTCODE LOTERIJ WINT RECHTSZAAK
Bron: De Volkskrant
Auteur: Marcel van Lieshout
Datum: 21-06-07
Vormgever: Karel Hageman

Loterij niet aansprakelijk voor psychische nood niet-winnende buurvrouw.

De Postcode Loterij is niet verantwoordelijk voor de psychische schade, die een inwoonster van Heusden zegt te hebben opgelopen door niet deel te nemen aan die loterij. De vrouw wordt er in het dagelijkse leven vaak aan herinnerd, dat zij niet en straatgenoten wél miljonair zijn geworden. Dat valt de Postcode Loterij niet aan te rekenen, vindt de rechtbank in Amsterdam.
Op nieuwjaarsdag van 2006 viel de straatprijs van de Postcode Kanjer in de Hoogstraat in Heusden en kon onder 8 deelnemers 13,9 miljoen euro worden verdeeld. Volgens de klaagster, die geen lot had gekocht, is zij ongevraagd toch deelneemster geworden. Tijdens en na een mediaspektakel van die loterij, werd ze voortdurend geconfronteerd met de plotse welstand van buren, en dat resulteerde in psychische ellende.
De rechtbank erkent, dat de loterij een tegenstelling heeft gecreëerd in een kleine gemeenschap als Heusden, maar dat betekent nog niet, dat de Postcode Loterij onrechtmatig heeft gehandeld. De vrouw had zich op ‘eenvoudige wijze’ aan het mediaspektakel op nieuwjaarsdag kunnen onttrekken door tijdelijk elders te vertoeven, vindt de rechtbank. ‘In het maatschappelijk verkeer doen zich nu eenmaal gebeurtenissen voor, die soms onplezierige gevolgen voor iemand meebrengen.’
De stelling van de klaagster, dat de Postcode Loterij op onrechtmatige wijze gebruik heeft gemaakt van fear appeal (meedoen uit angst dat je buren winnen en jij niet), gaat volgens de rechtbank niet op. De vrouw nam ten slotte niet aan de loterij deel en kon die angst dus kennelijk weerstaan, zo luidt het oordeel.
Dat de vrouw overlast heeft ondervonden als gevolg van commentaar van winnaars, gedrag van dorpsgenoten en aanhoudende mailings van bedrijven die haar ook tot de winnaars rekenden, is niet de schuld van de Postcode Loterij, vindt de rechtbank. ‘Dergelijke overlast vloeit voort uit het wonen in een kleinere gemeenschap.’

Commentaar van Onans Lemming bij dit artikel:
De klaagster heeft natuurlijk op veel punten ongelijk, maar op één punt niet. Als je normaal aan een loterij meedoet, weet je achteraf nooit of je had gewonnen als je wel had meegedaan, omdat je immers niet weet wat voor nummer je dan gehad had. Maar bij de Postcode Loterij, net als bij de BankGiro loterij, is dit anders. Daar weet je wel, dat als je meegedaan had, je wel of niet had gewonnen. Dit maakt deze loterijen anders dan alle andere loterijen.

JANE FONDA (1939- )
Bron: Wikipedia
Datum: 28-06-07

jane fonda - tribute

Jane Fonda wordt op 31 december 1937 In New York geboren in een acteursfamilie. Ze is de dochter van Frances Brokaw en de beroemde acteur Henry Fonda. Haar broer is acteur Peter Fonda en haar nichtje Bridget Fonda. Ze is vernoemd naar Jane Seymour, de 3^e vrouw van Hendrik VIII.
Als kind heeft ze niet veel belangstelling voor acteren, totdat ze in 1954 samen met haar vader een rol speelt in The Country Girl, een toneelstuk van de Omaha Community Theatre. Ze studeert daarna kunst aan Vassar College in New York. In 1958 ontmoet ze Lee Strasberg, waarna ze lid wordt van zijn Actors Studio. Uiteindelijk belandt ze op Broadway, in het stuk Tall Story. In 1960 wordt Tall Story verfilmd en speelt ze dezelfde rol. Velen rollen volgen Fonda wordt populair bij critici.
In 1964 wordt ze één van de eerste grote Amerikaanse sterren, die naakt te zien is in een buitenlandse film: La Ronde van haar toenmalige en later echtgenoot Roger Vadim. In 1965 volgt haar grote doorbraak in de western Cat Ballou, waarin Fonda haar komische kanten kan laten zien. Het is één van de succesvolste films van het jaar en krijgt 5 Oscarnominaties. In 1967 volgt Barefoot in the Park, met Robert Redford.

In 1968 komy de cultklassieker Barbarella uit. De film wordt geregisseerd door Vadim en toont Fonda van haar sensueelste kant. In 1968 volgt They Shoot Horses, Don’t They?, een zeer serieuze film. They Shoot Horses… levert haar haar 1e Oscarnominatie op.
Aan het eind van de jaren ’60, komt Fonda in opspraak door haar politiek activisme. In 1968 ontmoet ze de activist Tom Hayden (die haar 2^e man zou worden) en raakt zo betrokken in protesten tegen de Vietnamoorlog. Zo toert ze in 1970 samen met Donald Sutherland langs de Amerikaanse kust met de roadshow, FTA (Free the Army), het antwoord van de anti-Vietnambeweging op Bop Hopes USO Tour. In juli 1972 maakt ze een controversiële reis naar Hanoi, waar ze de bijnaam ‘Hanoi Jane’ aan dankt. Bij vele Amerikanen ligt deze periode nog steeds gevoelig. In 2004, tijdens de Amerikaanse verkiezingen, wordt een vervalste foto van democratische presidentskandidaat John Kerry met Jane Fonda gebruikt als propaganda tegen Kelly.

jane fonda - naakt

Hoewel velen denken, dat door haar politieke strijd haar acteercarrière in het slop zal raken, speelt ze in 1971 Klute, waar ze uiteindelijk een Oscar voor Beste Actrice voor zal krijgen. In 1978 volgt haar 2^e Oscar voor haar rol in Coming Home. Een andere belangrijke film uit de late jaren ’70 is The China Syndrome, een aanklacht tegen kernenergie.
In 1981 speelt ze in On Golden Pond, waarin ze voor het eerst samen met haar vader speelt in een film. Henry Fonda krijgt zijn 1^e Oscar voor deze film, die Jane namens hem in ontvangst neemt. Hij sterft enige maanden later. Na deze film speelt ze in nog maar weinig films. Tussen haar laatste 2 films, Stanley & Iris uit 1990 en Monster-in-Law uit 2005, zit bijna 15 jaar.
In de jaren ’80 begint ze ook een nieuwe carrière als gezondheidsgoeroe. Ze maakt enkele zeer succesvolle video’s en boeken over fitness en aerobics. Jane Fonda Workout is één van de bestverkochte video’s aller tijden.
In 1991 trouwt ze met Ted Turner, de Amerikaanse mediamogul van onder andere CNN. Ze scheiden in 2001.

jane fonda - barbarella

Uitspraken van Jane Fonda

Een man heeft alle seizoenen, terwijl een vrouw slechts recht heeft op de lente.

Hollywood is iets heerlijks: ze betalen je er om te vrijen.

Je kunt de zaak doen draaien zonder de baas, maar niet zonder de secretaresses

We springen met deze wereld om, alsof we nog een reserve in de bagageruimte hebben liggen.

jane fonda - fake orgasme

Jane Fonda

1937 Geboren op 21 december in New York
1954 Speelt met haar vader in The Country Girl
1958 Ontmoet Lee Strasberg
1960 Debuteert in de film Tall Story
1960 Ontvangt een Golden Laurel Award
1961 Ontvangt een Woman of the Year Award
1962 Ontvangt een Golden Globe Award
1963 Genomineerd voor een Golden Globe Award voor haar rol in Period of Adjustment
1963 Genomineerd voor een Golden Laurel Award voor haar rol in Period of Adjustment
1964 Naakt te zien in La Ronde
1964 Genomineerd voor een Golden Laurel Award
1965 Breekt door met de film Cat Ballou
1965 Genomineerd voor een Golden Laurel Award
1966 Genomineerd voor een Golden Globe Award voor haar rol in Cat Ballou
1966 Ontvangt een Golden Laurel Award voor haar rol in Cat Ballou
1967 Genomineerd voor een Golden Globe Award voor haar rol in Any Wednesday
1967 Genomineerd voor een Golden Laurel Award voor haar rol in Hurry Sundown
1968 Barbarella
1968 Ontmoet Tom Hayden

1968 Genomineerd voor een BAFTA Award voor haar rol in Barefoot in the Park
1968 Genomineerd voor een Golden Laurel Award voor haar rol in Barefoot in the Park
1969 Ontvangt een NYFCC Award voor haar rol in They Shoot Horses, Don’t They?
1970 Roadshow FTA
1970 Genomineerd voor een Academy Award (Oscar) voor haar rol in They Shoot Horses, Don’t They?
1970 Ontvangt een Sour Apple Award
1970 Genomineerd voor een Golden Globe Award voor haar rol in They Shoot Horses, Don’t They?
1970 Genomineerd voor een Golden Laurel Award voor haar rol in Barbarella
1971 Klute

jane fonda - dance

1971 Genomineerd voor een BAFTA Award voor haar rol in They Shoot Horses, Don’t They?
1971 Ontvangt een KCFCC Award voor haar rol in They Shoot Horses, Don’t They?
1971 Ontvangt een NYFCC Award voor haar rol in Klute
1972 Reis naar Hanoi
1972 Ontvangt een Academy Award voor haar rol in Klute
1972 Genomineerd voor een BAFTA Award voor haar rol in Klute
1972 Ontvangt een Golden Globe Award voor haar rol in Klute
1972 Ontvangt een KCFCC Award voor haar rol in Klute
1972 Ontvangt een NSFC Award voor haar rol in Klute
1973 Ontvangt een Fotogramas de Plata Award voor haar rol in Klute
1973 Ontvangt een Henrietta Award
1977 Ontvangt een Golden Apple Award
1978 Coming Home
1978 Genomineerd voor een Academy Award voor haar rol in Julia
1978 Ontvangt een David di Donatello Award voor haar rol in Julia
1978 Ontvangt een Golden Globe Award voor haar rol in Julia
1978 Ontvangt een LAFCA Award voor haar rol in Coming Home

1979 Ontvangt een Academy Award voor haar rol in Coming Home
1979 Ontvangt een BAFTA Award voor haar rol in Julia
1979 Ontvangt een Henrietta Award
1979 Ontvangt een Golden Globe Award voor haar rol in Coming Home
1979 Ontvangt een ShoWest Award
1980 Genomineerd voor een Academy Award voor haar rol in The China Syndrome
1980 Ontvangt een Marquee Award
1980 Genomineerd voor een BAFTA Award voor haar rol in The China Syndrome
1980 Genomineerd voor een Marquee Award voor haar rol in The China Syndrome
1980 Genomineerd voor een Golden Globe Award voor haar rol in The China Syndrome
1980 Ontvangt een Henrietta Award
1980 Ontvangt een People’s Choice Award
1981 On Golden Pond
1981 Ontvangt een People’s Choice Award
1981 Ontvangt een Crystal Award
1982 Genomineerd voor een Academy Award voor haar rol in On Golden Pond
1982 Ontvangt een Marquee Award voor haar rol in On Golden Pond
1982 Genomineerd voor een Golden Globe Award voor haar rol in On Golden Pond
1982 Ontvangt een People’s Choice Award
1983 Genomineerd voor een BAFTA Award voor haar rol in On Golden Pond
1983 Ontvangt een People’s Choice Award
1984 Ontvangt een Emmy Award voor haar rol in The Dollmaker

1985 Genomineerd voor een Golden Globe Award voor haar rol in The Dollmaker
1987 Genomineerd voor een Academy Award voor haar rol in The Morning After
1990 Ontvangt een Razzie Award (slechtste actrice) voor haar rol in Old Gringo
1991 Trouwt met Ted Turner
1993 Ontvangt een Golden Boot Award
1995 Genomineerd voor een Emmy Award voor haar rol in A Century of Women
2001 Gaat scheiden van Ted Turner
2001 Ontvangt een Gala Tribute Award
2001 Ontvangt een Lifetime Achievement Award
2004 Vervalste foto met John Kerry
2005 Ontvangt een Career Achievement Award
2005 Genomineerd voor een Teen Choice Award voor haar rol in Monster-in-Law

jane fonda - workout

Films met Jane Fonda (Selectie)

1960 Tall Story
1962 The Chapman Report
1962 Period of Adjustment
1963 Sunday in New York
1963 In the Cool of the Day
1964 La Ronde
1964 Les Félins
1964 Joy House
1965 Cat Ballou
1966 La Curée
1966 The Game Is Over
1966 Any Wednesday
1966 The Chase
1967 Hurry Sundown
1967 Barefoot in the Park
1968 Spirits of the Dead
1968 Barbarella
1969 They Shoot Horses, Don’t They?
1971 Klute
1977 Julia
1977 Fun with Dick and Jane
1978 Comes a Horseman
1978 California Suite
1978 Coming Home
1979 The China Syndrome
1979 The Electric Horseman
1980 Nine to Five
1981 On Golden Pond
1984 The Dollmaker
1985 Agnes of God
1986 The Morning After
1990 Stanley & Iris
2005 Sir! No Sir!
2005 Monster-in-Law

CANON 25: LEVENSDUUR
Bron: De Volkskrant
Auteur: Simon Verhulst
Datum: 23-06-07
Vormgever: Karel Hageman

Van leven gaat ooit alles dood

Kleine dieren leven doorgaans korter dan grote. Maar tenslotte gaat elk organisme ten onder, vooral door slijtage in de cellen.
De dood is niet alleen een van de weinige zekerheden, die het leven te bieden heeft, maar ook een van de weinige dingen, die al het leven gemeen heeft.
Hoe lang het duurt tot de dood komt, verschilt enorm tussen soorten. Sommige zijn heel snel klaar, zoals de fruitvlieg en het wormpje C.elegans, die vanwege hun korte levensduur voor genetisch onderzoek gebruikt worden. Zij leven slechts enkele weken, maar er zijn ook ongewervelden, die het langer uit houden. Sommige termieten kunnen bijvoorbeeld wel 15 jaar oud worden. En er zijn schelpdieren, die meer dan 200 jaar leven. Bij de gewervelde dieren is er ook een duizelingwekkende variatie in levensverwachting, met aan de ene kant een klein Australisch visje, dat niet ouder wordt dan 59 dagen en aan de andere kant schildpadden van meer dan 175 jaar.
De absolute overlevingskampioenen vinden we overigens bij de bomen. Eiken van honderden jaren oud zijn indrukwekkend, maar niet heel bijzonder. De bristle con pine kan wel 6000 jaar oud worden.
Wat bepaalt de levensverwachting bij de mens? Hoewel er genetische effecten bij mensen bekend zijn, die de levensduur sterk kunnen bekorten, zijn andere factoren dan genen veel belangrijker: geslacht (mannen leven korter), sociaal economische status, life style en waarschijnlijk ook de kwaliteit van de levensomstandigheden tijdens de vroege ontwikkeling.
Van honden, mensen en knaagdieren is bekend, dat grote individuen gemiddeld minder oud worden dan kleine. Elke centimeter, die het lichaam langer is, kost bijna een ½ jaar levensverwachting. Volwassen Japanse vrouwen zijn nu ongeveer 1,58 meter en leven duidelijk langer dan Nederlandse vrouwen, die ongeveer 1,68 zijn. Japanse vrouwen, die meer dan 100 jaar oud zijn, hebben een lichaamslengte van slechts 1,38 meter en wegen 37 kg, maar die zijn misschien ook wel wat gekrompen. Waarom langere mensen gemiddeld minder lang leven, is overigens niet bekend.
Meestal wordt onder veroudering verstaan, dat er een achteruitgang in functioneren is. Maar iets (of iemand) kan ook ouder worden, wat letterlijk hetzelfde is als verouderen, zonder dat er sprake is van achteruitgang van het functioneren. Over het eerste deel van het leven is zelfs meestal sprake van een verbetering van het functioneren, net als een fles goede wijn. Veroudering als achteruitgang in het functioneren, wordt door evolutiebiologen vaak in getallen uitgedrukt. De fitness, de overlevingskansen en voortplantingssucces, neemt af met toenemende leeftijd. Het lijf slijt.
In de biologie bestaat een algemene, maar abstracte, verklaring voor variatie in levensduur en veroudering. Elk organisme heeft in beperkte mate beschikking over energie en nutriënten. Vanuit evolutionair perspectief moeten die grondstoffen worden besteed aan reproductie nu, of aan overleven ten behoeve van reproductie in de toekomst. Volgens dit principe gaat de besteding van grondstoffen aan reproductie dus ten koste van de grondstoffen, die besteed kunnen worden aan ‘overleven’.
Volgens dit idee, waar veel bewijs voor is, gaat veroudering dus sneller, naarmate er minder grondstoffen aan onderhoud worden besteed (en meer aan voortplanting). Wat de optimale verhouding is, hangt af van de kans dat individuen sterven door externe factoren, waar ze zelf geen invloed op kunnen uitoefenen. Naarmate het vaker voorkomt, dat je door externe oorzaken sterft, is het voordeliger om meer energie aan reproductie te spenderen.
Een groot dier, zoals een olifant, leeft gemiddeld langer dan een muis. Dit biedt wetenschappelijke detectives een aanknopingspunt om de oorzaak van veroudering te identificeren. De Duitse fysioloog Max Rubner vergeleek in 1908 het energieverbruik per gram lichaamsgewicht tussen verschillende, gedomesticeerde, zoogdiersoorten. Die hoeveelheid was voor deze soorten ongeveer gelijk. De waarneming vormt de basis van de rate of living theory, waar ook het idee onder valt, dat het aantal hartslagen per leven gelijk is voor kort en lang levende soorten. Maar er bleken vele uitzonderingen. Het energieverbruik van de mens ligt bijvoorbeeld ruim 3x hoger dan bij andere soorten. Vogels verbruiken meer energie dan zoogdieren met hetzelfde lichaamsgewicht, maar ze leven langer.
De theorie over de fysiologische oorzaak van veroudering met de meeste aanhangers, is wel sterk aan energieverbruik gerelateerd. De energievoorziening van cellen wordt verzorgd door mitochondriën, kleine energiecentrales waarvan cellen er talloze bezitten. In mitochondriën wordt brandstof met behulp van zuurstof verbrandt. Hierbij ontstaan, als onvermijdelijk bijproduct, zuurstofatomen met een vrij elektron, zogenaamde ‘vrije radicalen’. Deze atomen zijn door hun elektrische lading zeer reactief. De vrije radicalen beschadigen DNA, eiwitten en celmembranen door er mee te reageren.
De schade, die deze vrije radicalen voortdurend aanrichten, is volgens veel wetenschappers de oorzaak van veroudering. Hierdoor gaan cellen, en daarmee weefsels en organen, steeds slechter functioneren. Om de dood uit te stellen, proberen mensen daarom de vrije radicalen met anti-oxidanten weg te vangen. Maar uit onderzoek is gebleken, dat dit niet werkt. De beste behandeling is een permanente reductie van de voedselopname met enkele tientallen procenten. Bij veel soorten verlengd dit de levensduur, maar of dat bij de mens ook zo is, weten we nog niet. Dit soort voedselrantsoenering gaat wel sterk ten koste van de leuke dingen in het leven, zoals seks en uiteraard lekker samen eten en drinken. Zelfs als het zou werken, is het maar de vraag of het ook de moeite waard is.

Aanvullingen of verbeteringen? Op de site vk.nl/betacanon kunnen geregistreerde lezers meeschrijven aan de Volkskrant Bètacanon.

GINA LOLLOBRIGIDA (1927-)
Bron: Wikipedia
Datum: 25-06-07

gina lollobrigida - filmlegenden

Gina Lollobrigida wordt op 4 juli 1927 geboren als Luigina Lollobrigida in het Italiaanse Subiaco. Ze is een Italiaans actrice, die in de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw haar grootste bekendheid krijgt door haar rollen in een aantal Hollywoodfilms. Zij is een generatiegenote van Marilyn Monroe en wordt wel beschouwt als de Europese en Italiaanse tegenpool van deze Amerikaanse ster. Als Italiaanse in Hollywood effent zij het pad voor haar landgenote Sophia Loren, die haar korte tijd later volgt en haar in bekendheid nog zal overtreffen.

Lollobrigida is de dochter van een meubelmaker. In haar jonge jaren neemt ze deel aan een aantal schoonheidswedstrijden. Bij de Miss Italië- verkiezingen in 1947 wordt ze 3^e. In 1949 trouwt ze met de Joegoslavische arts Miko Skofic. In 1953 maakt ze haar 1^e Amerikaanse film Beat The Devill. Dat resulteert in een aantal romantische komedies, die door sommige filmcritici als van mindere kwaliteit worden beschouwd, maar die wel aan haar populariteit bij de grote publiek bijdragen.
De titel van de film The World’s Most Beautiful Woman uit 1955 wordt haar bijnaam.
In 1966 heeft Gina, nog steeds getrouwd, een affaire met de komiek Jerry Lewis, waarna ze in 1971 van haar man scheidt.
In 1999 neemt zij zonder succes deel aan de verkiezingen van het Europees Parlement.
Tegenwoordig is ze actief als zaken vrouw en fotografe.

gina lollobrigida - tribute

Gina Lollobrigida

1927 Wordt op 4 juli geboren als Luigina Lollobrigida in Subiaco
1946 Debuteert in de film Lucia di Lammermoer
1947 Wordt 3^e bij de Miss Italië-verkiezingen
1949 Trouwt met de Joegoslavische arts Miko Skofic
1953 Maakt haar 1^e Amerikaanse film Beat The Devil
1954 Ontvangt een Silver Ribbon Award voor haar rol in Pane, amore e fantasia
1955 Genomineerd voor een BAFTA Award voor haar rol in Pane, amore e fantasia
1956 Ontvangt een David di Donatello Award voor haar rol in La donna piu bella del mondo
Geboorte van haar zoon Miko
1957 Ontvangt een Bambi Award
1958 Ontvangt een Bambi Award
1959 Ontvangt een Bambi Award
1960 Ontvangt een Bambi Award
1961 Ontvangt een Henrietta Award

1963 Ontvangt een Silver Ribbon Award voor haar rol in Venere imperiale
1966 Begint een affaire met de komiek Jerry Lewis
1969 Genomineerd voor een Golden Globe Award voor haar rol in Bueno Sera, Mrs. Campbell
1971 Gaat van Miko Skofic scheiden
1985 Genomineerd voor een Golden Globe Award voor haar rol in Falcon Crest
1986 Ontvangt een Berlinale Camera Award
1986 Ontvangt The Golden Metal of the City of Rome
1987 Ontvangt een Bambi Award
1990 Ontvangt een Bambi Award
1995 Ontvangt een Special Prize for Outstanding Contribution to World Cinema Award
1996 Ontvangt een Art Film Festival Award
1996 Ontvangt een David di Donatello Award
1997 Ontvangt een Career Award
1997 Ontvangt Joseph Plateau Life Achievement Award
1999 Neemt zonder succes deel aan de Europese parlementsverkiezingen
2001 Ontvangt een Taormina Arte Award
2006 Ontvangt een David di Donatello Award

gina lollobrigida - photos

Films met Gina Lollobrigida

1946 Lucia di Lammermoor
1946 This Wine of Love
1946 Return of the Blachk Eagle
1947 When Loves Call
1947 Pagloacci
1947 Flesh Will Surrender
1947 A Man About the House
1948 Mad About Opera
1949 The Bride Can’t Wait
1949 The White Line
1950 A Dog’s Life
1950 Miss Italy
1950 Children of Chance
1950 Alina

1951 A Tale of Five Cities
1951 The Young Caruso
1951 Four Ways Out
1951 Love I Haven’t… But… But
1951 Attention! Bandits!
1952 Wife for a Night
1952 Times Gone By
1952 Fanfan la Tulipe
1952 Beauties of the Night
1953 The Wayward Wife
1953 Bread, Love and Dreams
1953 The Unfaithfuls
1953 Beat the Devil
1954 Woman of Rome
1954 Bread, Love and Jealousy
1954 A Day in Court
1954 Flesh and the Woman
1954 Crossed Swords
1955 The World’s Most Beautiful Woman
1956 Trapeze
1956 The Hunchback of Notre Dame
1958 Anna of Brooklyn
1959 The Law
1959 Never So Few
1959 Solomon and Sheba
1961 Go Naked the World
1961 Come September
1962 Kykke og krone (documentaire)

gina lollobrigida

1962 The Beautiful Ippolita
1963 Imperial Venus
1963 Mad Sea
1964 Woman of Straw
1965 Me, Me, Me… and the Others
1965 The Dolls
1965 Strange Bedfellows
1966 Pleasant Nights
1966 The Sultans
1966 Hotel Paradiso

gina lollobrigida - naakt

1967 Cervantes
1968 Stuntman
1968 A Curious Way to Love
1968 The Private Navy of Sgt. O’Farrell
1968 Bueno Sera, Mrs. Campbell
1969 That Splendid September
1971 Bad Man’s River
1972 King, Queen, Knave
1973 Mortal Sin
1983 Wandering Stars (documentaire)
1995 A Hundred and One Nights of Simon Cinema
1996 Escape in One Woman
1997 XXL

RAQUEL WELCH (1949-)
Bron: Wikipedia
Datum: 25-06-07

Raquel Welch is op 5 september 1949 geboren in Chicago als Jo Rauel Tejada in een gezin met 3 kinderen. Ze is de oudste dochter van Armando Carlos Tejada, een Boliviaanse ruimtevaartingenieur, en Josephine Sarah Hall, een Amerikaanse van Ierse afkomst. In 1942 wordt haar vader overgeplaatst naar Dan Diego en daar groeit Raquel op in de wijk ‘La Jolla’. Daar wint ze als tiener vele missverkiezingen. Na de middelbare school gaat ze naar San Diego State University met een theaterstudiebeurs. Het jaar daarop trouwt ze met James Welch.

In 1959 krijgt ze de hoofdrol in een openlucht toneelstuk Ramona Pageant, gebaseeerd op de roman Ramona van helen Hunt Jackson.
Ze wordt weervrouw bij een lokaal televisiestation in San Diego. Mede daardoor besluit ze met haar studie te stoppen. Daarna loopt haar 1^e huwelijk op de klippen en verhuist ze met haar 2 kinderen naar Dallas, Texas. Daar wordt ze model voor het warenhuis Neiman Marcus en werkt ze ook als serveerster met de bedoeling door te reizen naar New York.

raquel welch - tribute

In plaats daarvan gaat ze naar Los Angeles, Californië, waar ze veel audities doet bij filmstudio’s. Na enkele bijrollen in films en televisieshows, krijgt ze een rol in A Swingin’ Summer. Die rol levert haar een contract op bij 20th Century Fox, waarna ze een rol krijgt in de film Fantastic Voyage, waardoor ze bij het grote publiek bekend werd.
Hoewel Raquel Welch nooit in grote succesvolle films gespeeld heeft, werd ze in de jaren ’60 en ’70 wel een van de bekendste sekssymbolen. Playboy noemde haar de meest begeerde vrouw van de jaren ’70.
In 1974 won ze een Golden Globe voor The Three Musketeers. Ook heeft ze een ster op de Hollywood Walk of Fame.
Uitspraak van Raquel Welch: Ook intelligentie kun je beschouwen als een erogene zone.

Raquel Welch

1940 Wordt geboren op 5 september als Jo Raquel Tejada in Chicago
1942 Ze verhuist naar San Diego
1959 Hoofdrol in het toneelstuk Ramona Pageant
1964 Debuteert in de film A House Is Not a Home
1966 Breekt door met haar rol in Fantastic Voyage
1967 Genomineerd voor een Golden Laurel Award

1968 Genomineerd voor een Golden Laurel Award
19745Ontvangt een Golden Globe Award voor haar rol in The Three Musketeers
1983 Ontvangt een Bronze Wrangler Award voor haar rol in The Legends of Walks Far Woman
1988 Genomineerd voor een Golden Globe Award voor haar rol in Right to Die
1994 Krijgt een Star on the Walk of Fame
1994 Genomineerd voor een Razzie Award (slechtste actrice) voor haar rol in Chairman of the Board
2001 Ontvangt een Lifetime Achievement Award
2001 Genomineerd voor een ALMA Award

raquel welch - sweet movie scenes

Films met Raquel Welch

1964 A House Is Not a Home
1964 The Hollywood Palace (tv-film)
1964 Roustabout
1965 A Swingin’ Summer
1966 The Queens
1966 Fantastic Voyage
1966 One Million Years B.C.

raquel welch - naakt

1966 Shoot Loud, Louder… I Don’t Understand
1967 Think Twentieth
1967 The Oldest Profession
1967 Fathom
1967 Bedazzled
1968 The Biggest Bundle of Them All

raquel welch - beautiful raquel

1968 Bandolero!
1968 Lady in Cement
1969 100 Rifles
1969 Flareup
1969 The Magic Christian
1970 The Beloved
1970 Myra Breckinridge
1970 Raquel! (tv-film)
1971 Hannie Caulder

1972 Bluebeard
1972 Fuzz
1972 Kansas City Bomber
1973 The Last of Sheila
1973 The Three Musketeers
1974 The Four Musketeers
1975 The Wild Party
1976 Mother, Jugs & Speed
1977 The Animal
1978 Crossed Swords
1982 The Legends of Walks Far Woman (tv-film)

raquel welch - sexy, 1976

1987 Right to Die (tv-film)
1988 Scandal in a Small Town (tv-film)
1989 Trouble in Paradise (tv-film)
1993 Tainted Blood (tv-film)
1993 Torch Song (tv-film)
1994 Naked Gun 33 1/3: The Final Insult
1994 Hollyrock-a-Bye Baby (tv-film, stem)
1996 Central Park West (tv-film)

1997 Seinfeld ‘The Summer Of George’ (tv-film)
1998 Chairman of the Board
1998 What I Did for Love
2001 Tortilla Soup
2001 Legally Blonde
2002 Jim Brown: All American (documentaire)
2002 American Family (tv-film)
2005 Forget About It
2006 Staar

CLAUDIA CARDINALE (1939-)
Bron: Internet
Datum:24-06-07

Claudia Cardinale (CC) werd op 15 april 1939 in Tunis geboren als Claude Josephine Rose Cardin. Haar ouders waren Italiaaans.. Ze groeide op in Tunis, maar was Siciliaans.In 1957 werd ze bij een missverkiezing gekozen tot het mooiste meisje van Tunis en won een reis naar het filmfestival van Venetië. Regisseurs stonden meteen voor haar in de rij. Zij maakte in 1958 haar debuut in de film Goha. Ze speelde met Marcello Mastroianni in I Soliti Ignoti (1958, Mario Monicelli), in Austerlitz van Abel Gance (1960), in Bell’Antonio van Mauro Bolognini (1960, naar een script van Pasolini) en in Rocco i suoi fratelli (Luigi Visconti, 1960).

claudia cardinale - tribute

Haar sprookje had vanaf het begin een donkere ondertoon. Toen Cardinale naar Venetië ging, was ze zwanger. Ze was verkracht. Haar Italiaanse agent en latere echtgenoot Franco Cristaldi besloot haar zwangerschap geheim te houden. Cardinales zoon ging tot zijn 6^e als haar broertje door het leven. Ook haar stem mocht niet bekend worden. Die was te hees en te zwaar voor een liefdesgodin. Bovendien was niet Italiaans, maar Frans haar moedertaal.
Cardinale was begin jaren ’60 zo in trek, dat ze tegelijkertijd werkte aan de opnames van Visconti’s Il Gattopardo en Fellini’s 8½ werkte. Daarover vertelt ze ook voor haar beroemdste anekdote: ‘Ik was steeds 2 weken in Palermo en 2 weken in Rome. Visconti had een donkere schoonheid nodig en Fellini wilde me blond. Ik was voortdurend mijn haar aan het verven.’ In 8½ mocht ze voor het eerst met haar eigen stem spreken.

Cardinale speelde in Italië, Europa en Hollywood na haar overrompelend begin in meer dan 100 films, waaronder Once Upon a Time in the West, The Pink Panther en Fitzcarraldo. Toch noemt ze zichzelf geen actrice. In een interview in Londen typeerde ze wat ze doet alsvolgt: ‘I think I have the capacity and the possibility to become the woman I’m supposed to.’ Het klinkt wat treurig, alsof ze echt in dienst is geweest van al die mannen. Maar de actrice lijkt er niet onder te lijden. Ze kijkt nog wel eens met Alain Delon naar Il Gattopardo. Dan is hij het, die het hardst moet huilen.

In 1972 speelde ze samen met Brigitte Bardot in de film Les Pétroleuses. Bardot zelf wees Cardinale als haar opvolgster aan: ‘Na BB komt CC’.
Claudia Cardinale was Fellini’s droomvrouw in 8½. Ze is altijd droomvrouw gebleven. Hoewel zij aanvankelijk werd gecast als sekssymbool, groeide zij uit tot een internationaal gerespecteerd actrice.

claudia cardinale - les petroleuses

Claudiale Cardinale

1938 Geboren op 15 april in Tunis uit Italiaanse ouders
1957 Wint een schoonheidswedstrijd in Tunesië
1958 Debuut in de film Goha
1993 Ontvangt een Golden Lion Award op het Filmfestival van Venetië
2002 Ontvangt een Golden Bear op het Filmfestival van Berlijn

Uitspraak van Claudia Cardinale:
Het huwelijk functioneert het best, als beide partners een beetje ongehuwd blijven.

claudia cardinale - photos

Films met Claudia Cardinale

1958 Deal on Madonna Street
1958 I Siloti Ignoti (Mario Manicelli)
1958 Goha
1959 Maledetto Imbroglio
1959 Audace Colpo dei Soliti Ignoti
1960 Girl with a Suitcase
1960 La Viaccia
1960 Upstairs and Downstairs
1960 Rocco and His Brothers (Rocco e i suoi fratelli (Luigi Visconti)
1960 Bell’Antonio (Mauro Bolognini)
1960 The Battle of Austerlitz (Abel Gance)
1960 Vento Del Sud
1960 Delfini
1961 Les Lions sont lachés

1961 Senilita
1962 Cartouche
1963 8½ (Fellini)
1963 The Leopard (Il Gattopardo, Luchino Visconti)
1964 Circus World
1964 Gli Indifferenti
1964 The Pink Panther
1965 Vaghe Stelle dell’Orsa
1965 Every Man’s Woman
1965 Il Magnifico Cornuto
1966 The Lost Command
1966 Blindfold
1966 Le Fate

claudia cardinale - filmlegenden

1966 The Professionals
1967 Una Rosa Per Tutti
1967 Don’t Make Waves
1968 The Hell with Heroes
1968 Il Giorno Della Civetta
1968 Once Upon a Time in the West (Sergio Leone)
1969 Certo, Certissimo, Anzi… Probabile
1969 A Fine Pair
1969 The Red Tent
1969 Nell’Anno Del Signore
1970 The Adventures of Gerard

1971 L’Udienza
1971 Bello Onesto Emigrato Australia Sposerebbe Compaesan
1971 The Butterfly Affair
1971 Queen of Diamonds
1971 Les Petroleuses
1972 La Scoumoune
1973 One Russian Summer

claudia cardinale - interview

1973 I Guappi
1973 Days of Fury
1974 Gruppo di Famiglia in un interno
1975 Sniper (tv-film)
1975 Libera, Amore Mio
1975 A Mezzanotte Va la Ronda del Piacere
1976 The Pink Panther Strikes Again
1977 Il Prefetto Di Ferro
1977 La Part du Feu
1977 Goodbye and Amen
1977 Blonde in Black Leather
1977 Jezus of Nazareth (tv-film)
1978 Corleone
1978 La Petite Fille En Velours Bleu
1978 L’Arma
1979 The Golden Raiders
1979 Escape to Athena

1980 The Immortal Bachelor
1981 La Pelle
1981 The Salamander
1982 Le Cadeau
1982 Fitzcarraldo
1982 Burden of Dreams (documentaire)
1983 Stelle Emigrant
1983 Le Ruffian
1983 Princess Daisy (tv-film)
1984 L’Éte Prochain
1984 Henri IV (tv-film)
1985 La Donna Delle Meraviglie
1985 La Storia
1987 A Man in Love
1988 Blue elettrico
1989 La Revolution de Française
1989 Hiver 54, L’abbe Pierre
1989 Ben Webster: The Brute and the Beautiful (documentaire)

1990 Atto Di Dolore (tv-film)
1991 Mayrig
1991 Queen of Diamonds
1992 588 Rue Paradis
1993 Son of The Pink Panther
1994 Elles Ne Pensent Qu’à Ca…
1995 Un Été à la Goulette
1997 Sous Les Pieds Des Femmes
1999 Dead Silent
2002 And Now… Ladies and Gentleman
2002 The Life and Times of Count Luchino Visconti (documentaire)
2006 Marcello: A Sweet Life (documentaire)
2006 Sergio Leone: The Way I See Things (documentaire)