LESBISCH
Sunday, September 30th, 2007
GERDA VERBURG
Bron: De Volkskrant
Auteur: Karolien Knols
Datum: 29-09-07
Vormgever: Karel Hageman
Foto Soeterbeeck
Fragment uit een uitgebreid interview, dat Karolien Knols voor de De Volkskrant had met Gerda Verburg (minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit).
Boerendochter, marathonloper, homoseksueel en minister. Na een paar onhandige jaren als kamerlid, is Gerda Verburg (50) inmiddels een echte politicus geworden. Maar bij de start van een sportwedstrijd, zegt ze nog altijd: ‘Hallo, ik ben Gerda Verburg, wie bent u?’
……
Wanneer werkt het tegen u?
Och, als je uitgesproken bent in je denkbeelden, denken anderen dat je er ook geen komma meer in kan veranderen, maar dat kan eigenlijk nog best.
The L-word.
The L-word?
Dat is een tv-serie in de VS, over een club lesbische vriendinnen in Los Angeles.
Ik heb geen idee. Ze zbuigt zich naar de voorlichter en zegt: ‘Je hoeft niks te zeggen, maar knik eens ja of nee: heb jij het wel eens gezien? De woordvoerder knikt nee.
RTL 5 zond het uit. Lesbisch Nederland zat verlekkerd voor de buis.
Hoe zei je? The L-word? Dan ga ik toch eens kijken.
U doet in interviews altijd zo wegwuiverig over uw homosuksualiteit. Zo van: het bestaat en het is prachtig, en dat is het dan.
Ik problematiseer het niet. Daar is niemand bij gebaat.
U hoeft het ook niet te problematiseren, maar als je, zoals u, bent opgegroeid op het platteland, in een christelijk gezin, dan lijkt het niet makkelijk om te zeggen: ik val op vrouwen.
Nee, dat klopt.
Hoe ging dat bij u?
Ik ben door een fase heengegaan. Ik heb ook geëxperimenteerd met vriendjes en ik stelde me altijd de vraag: wil ik met deze partner oud worden?

En het antwoord was altijd nee?
Bij één vriendje wist ik het niet zeker. Uiteindelijk niet. Nou ja, en dan komt er zo’n moment, dat je verliefd wordt op een vrouw. Ja, dat gebeurt dan.
Het mooiste moment in uw leven?
Een verwarrend moment. Het gevoel was mooi, maar ik dacht wel: hoe pakken we dit aan? De meeste van mijn ideeën kwamen sneller dan het idee hoe hiermee om te gaan.
In 2000 stemde u, als een van de weinigen van de CDA-fractie, voor het homohuwelijk, maar zelf bent u niet getrouwd. Waarom niet?
We zijn er nog niet uit wie het aanzoek zal doen.
Merkt u de laatste jaren iets van de afnemende tolerantie ten opzichte van homo’s?
Ik voel me niet anders behandeld of bejegend. Ik hoor wel, dat Willy en ik een rolmodel zijn, door de manier waarop we met elkaar omgaan en gewoon met alles meedoen, en dat alles natuurlijk en spontaan gaat, enzovoort. Nou, dat vind ik fantastisch.
Het COC luidt de noodklok. Nu de barricaden op om de verworvenheden van homo’s te verdedigen. Vindt u dat ook nodig?
Ik weet het niet. wat ik wel weet, is: elke tijd vraagt andere aandacht. Je bent nooit klaar met de emancipatie.
Zou u er voor zijn op een scholen een lespakket homoseksualiteit verplicht te stellen?
Daar ga ik niet op in. Dat is de portefeuille van mijn collega Plasterk.
…….

POLITIEK IS MIJN LESBISCHE RELATIE GEEN PROBLEEM
Bron: De Volkskrant
Auteur: Anja Sligter
Datum: 29-09-07
Vormgever: Karel Hageman

Raadslid Monique Heger van de ChristenUnie in Wageningen heeft ontslag genomen, omdat ze een relatie is aangegaan met een vrouw. Een deel van haar fractie heeft daar moeite mee.
Had u ook kunnen blijven zitten?
Ja, formeel heeft de ChristenUnie geen bezwaar. De partij is tegen het homohuwelijk. Dat is een politiek feit, maar dat ik een lesbische relatie heb, is geen politiek issue.
Waarom stapt u dan op?
Ik zit in mijn eentje in de raad en heb de steun van mijn medewerkers nodig om mijn werk goed te kunnen doen. Wij vormen een team. De steunfractieleden zitten in commissies, moeten stukken schrijven. Zij moeten veel werk verrichten. Ik heb gevraagd of er mensen zijn, die moeite hebben met mijn keuze en dat was zo. Dan valt de steun van mijn achterban weg en kan ik mijn raadswerk – het partijprogramma uitdragen – minder goed doen. Daarom heb ik mijn ontslag ingediend.
Had de meerderheid er moeite mee?
Het was geen democratische beslissing. Al had maar één fractielid er moeite mee gehad, ik heb een volledig draagvlak nodig. Juist omdat het gaat om een eenmansfractie.
In christelijke kringen is juist de laatste tijd veel discussie over homoseksualiteit. Er komen steeds meer refo-homo’s uit de kast. Had u die strijd niet moeten aangaan?
Het gaat in de discussie niet over wel of geen gelijk, het gaat niet om de waarheid. Het gaat erom, dat we elkaar vrijlaten in elkaars persoonlijke keuzes en elkaar respecteren in de manier waarop ieder van ons christen wil zijn. Ik weet, dat er heel veel mensen moeite hebben met homoseksualiteit. Moet ik dan in mijn eentje mijn zin doordrukken? Moet ik er een persoonlijke strijd van maken? Er is inderdaad meer ruimte voor openheid. Maar sommige meningen verander je niet zomaar.
Mag u het wel zijn, maar niet doen? U was hiervoor toch ook lesbisch?
Moet ik daar antwoord op geven? Hiervoor was het geen onderwerp. Ik ben sinds een paar maanden verliefd op een vrouw. En nu is het wel een onderwerp.
Dan moet het maar niet uitgaan.
Nee, dat zou wel zo handig zijn.

Commentaar van Onans Lemming bij deze 2 interviews:
Twee interviews op dezelfde dag, in dezelfde krant over hetzelfde onderwerp. En dan zie je werelden van verschil. Het lesbisch zijn van Gerda Verburg heeft haar geen strobreed in de weg gezeten om op te klimmen tot het hoogste politieke ambt dat we hebben en het lesbisch zijn van Monique Heger is al een onoverkomelijk probleem om als raadslid in Wageningen te functioneren. Blijkbaar is de achterban van het CDA stukken progressiever dan de achterban van de ChristenUnie. Soms krijg je een andere indruk, omdat Rouvoet wel eens een links idee steunt, maar als hij ook maar een beetje naar z’n achterban luistert, komt er meteen doodenge, rechtse, reactionaire taal uit. Voor deze partij is anno 2007 het lesbisch zijn nog steeds onaanvaardbaar. Dat u daar even rekening mee houdt bij de volgende vekiezingen!


Anita Ekberg, La Dolce Vita




Meryl Streep
Carice van Houten
Helen Mirren

Foto R.Eichstaedt, 1937