ART BLAKEY (1919-1990)
Bron: Wikipedia / Onans Lemming
Datum: 30-01-08
Vormgever: Karel Hageman

Arthur (Art) Blakey, ook wel Abdullah Ibn Buhaina genaamd, is geboren op 11 oktober 1919 in Pittsburg, Pennsylavina, en staat bekend als een van de grootste Amerikaanse jazzdrummers en een van de invloedrijkste jazzmuzikanten.
Blakey is met Kenny Clarke en Max Roach de uitvinder van de bebop-drumstijl. Hij is echter niet alleen een drummer, hij staat ook te boek als een groot bandleider.
In de jaren ‘40 begint hij, als drummer van verscheidende bands, ervaring op te doen in het jazzwereldje. In die jaren bekeert hij zich tot de Islam en neemt de naam Abdullah Ibn Buhaina aan. Eind jaren ‘40 en begin jaren ‘50 drumt hij onder meer bij Miles Davis, Bud Powell en Thelonious Monk. Al snel begint hij zijn eigen bands te formeren, waaruit uiteindelijk de, samen met Horace Silver, opgerichte band The Jazz Messengers voortkomt.

The Jazz Messengers, 1985

Meer dan 30 jaar lang maakt Blakey albums en treedt hij op met zijn band The Jazz Messengers. Deze band is ontstaan uit een aantal bands, die hij, samen met Horace Silver, leidt. Na 5 jaar verlaat Silver de band en gaat hij alleen verder. De band krijgt de naam Art Blakey and the Jazz Messengers.
In deze legendarische band krijgen vele jonge muzikanten de ruimte om zich aan het grote publiek te laten zien. Blakey’s credo is dan ook: I’m gonna stay with the youngsters. When these get too old I’ll get some younger ones. Keeps the mind active. Freddie Hubbard, Wayne Shorter, Donald Byrd, Cedar Walton, Lee Morgan, Benny Golson, Wynton Marsalis, Branford Marsalis, Keith Jarrett, Lonnie Plaxico en John Hicks zijn slechts enkele van de grote artiesten, die in zijn band zijn begonnen.
In 1956 neemt Art Blakey met zijn Jazz Messengers een LP op met de Nederlandse jazzzangeres Rita Reys, iets wat in Nederland alle kranten haalt. De LP The Cool Voice of Rita Reys wordt zowel in de VS (op het label Columbia) als in Nederland (door Philips) uitgebracht.
Hij blijft tot op late leeftijd optreden en albums maken met zijn Jazz Messengers en overlijdt in 1990 op 16 oktober in New York. Hij heeft zijn stempel gedrukt op de jazzmuziek en laat een indrukwekkende lijst van muzikale hoogtepunten na.

art blakey & the jazz messengers - blues march

1985

Art Blakey

1919 Geboren op 11 oktober in Pittsburg, Pennsylvania
1947 Drummer bij Thelonious Monk
1956 The Cool Voice of Rita Reys
1970 Ontvangt een Jazz Mobile Award
1976 Ontvangt een Newport Jazz Festival of Fame
1981 Ontvangt een Downbeat Jazz Hall of Fame Readers’s Choice Award
1982 Ontvangt een Smithsonian Performing Arts Award
1982 Ontvangt een Lee Morgan Memorial Award
1982 Ontvangt een Jazz Hall of Fame Induction
1984 Ontvangt een Grammy Award voor zijn album New York Scene
1986 Ontvangt een Jazznote Award
1987 Ontvangt een Doctorate of Music
1990 Overlijdt op 16 oktober in New York
1991 Ontvangt een Martin Luther King Humanitarian Award
2001 Ontvangt een Grammy Hall of Fame Induction voor zijn album Moanin’
2002 Ontvangt een Pittsburg Jazz Festival Award
2005 Ontvangt een Grammy Lifetime Achievement Award

art blakey & the jazz messengers - moanin’

Platen / CD’s van Art Blakey (Selectie)

1947 New Sounds (Blue Note)
1954 A Night at Birdland volumes 1 and 2 (Blue Note)
1955 At the Cafe Bohemia volumes 1 and 2 (Blue Note)

1956 The Jazz Messengers (Columbia)
1956 The Cool voice of Rita Reys (Columbia/Philips)
1956 Art Blakey’s Jazz Messengers with Thelonious Monk (Atlantic/Rhino)
1957 Orgy in Rhythm (Blue Note)
1957 Hard Drive (Bethlehem)
1958 Moanin’ (Blue Note)
1958 1958 Paris Olympia (Fontana)
1958 Des Femmes Disparaissent/Les Tricheurs (Fontana)
1959 At the Jazz Corner of the World (live, Blue Note)
1959 Live in Stockholm 1959 (DIW) & (Dragon)
1960 Les Liaisons Dangereuses 1960 (Fontana)
1960 The Big Beat (Blue Note)
1960 Unforgettable Lee! (Fresh Sound)
1960 A Night in Tunisia (Blue Note)
1960 More Birdland Sessions (Fresh Sound)
1960 Live in Stockholm 1960 (Dragon)
1960 Lausanne 1960 First Set (TCB)
1960 Lausanne 1960 Second Set (TCB)
1961 Roots and Herbs (Blue Note)
1961 Jazz Messengers (Impulse!)

1961 Mosaic (Blue Note)
1961 The Freedom Rider (Blue Note)
1961 The Witch Doctor (Blue Note)
1961 Buhaina’s Delight (Blue Note)
1962 Three Blind Mice volumes 1 and 2 (Blue Note)
1962 Caravan (Original Jazz Classics)
1962 The African Beat (Blue Note)
1963 Ugetsu (Original Jazz Classics)
1963 A Jazz message (Impulse!)
1964 Free for All (Blue Note)
1964 Kyoto (Original Jazz Classics)
1964 Indestructible
1973 Child’s Dance (Prestige)
1973 Mission Eternal (Prestige)

1973 Buhaina (Prestige)
1977 In My Prime volume 1 (Timeless)
1978 In This Korner (Concord)
1981 In Sweden (Evidence)
1981 Straight Ahead (Concord)
1982 Keystone 3 (Concord)
1984 New York Scene (Concord)
1985 Live at Kimball’s (Concord)
1988 Not Yet (Soul Note)
1988 I Get a Kick out of Bu (Soul Note)
1990 Chippin’ In (Timeless)

ART BLAKEY OVERLEDEN
Bron: Blue Note
Auteur: Mitchell Feldman
Datum: 18 oktober 1990
Vormgever: Karel Hageman

De veelzijdige drummer Art Blakey, die overigens als pianist – hij had zichzelf leren piano spelen – zijn 1e schreden op het muziekpad zette, viel op door zijn gepassioneerde kracht, waarmee hij misschien wel de 1e grote solist op het drumstel van de jazz werd. Daarnaast was hij een ontdekker van muzikaal talent. Blakey heeft eigenlijk alle grote stormen en veranderingen in en buiten de jazz overleefd. Tot aan zijn dood in 1990 bracht Blakey jazz zoals het volgens hem gespeeld moest worden: in blues en gospel gewortelde hard-bop met soul.
Blakey was met Horace Silver, Lee Morgan en Hank Mobley mede-oprichter van the Jazz Messengers. Nadat Silver alleen nog maar onder eigen naam albums opnam en optrad, nam Blakey de groepsnaam the Jazz Messengers over, en meer dan 30 jaar lang stond hij aan het hoofd van deze formatie, waarin het ene na het andere supertalent tot wasdom kwam, zoals Bobby Timmons, Cedar Walton, John Hicks, Clifford Brown, Freddie Hubbard, Benny Golson, Wayne Shorter, Lou Donaldson, Bobby Watson, Keith Jarrett, Wynton Marsalis, Philip Harper, Terence Blanchard en Benny Green.
Blakey leerde het ensemblespel in de big bands van Fletcher Henderson en Billy Eckstine. Later bouwde hij voort op de moderne stijl van drumpionier Kenny Clarke, maar ook de nieuwe ideeën van Thelonious Monk, Charlie Parker, Dizzy Gillespie en Miles Davis werden gretig door Blakey in zich opgenomen. Blakey’s spel bij Billy Eckstine was zo opvallend, dat Alfred Lion hem vroeg om Thelonious Monk te begeleiden in 1947. Decennia lang speelde Blakey als ‘huisdrummer’ van Blue Note op tientallen albums, en ook als bandleider ontpopte hij zich tot een van de belangrijkste Blue Note ‘recording artists’. Van Blakey & the Jazz Messengers verschenen klassieke albums als Moanin, Mosaic, A Night In Tunisia en dynamische live-albums als At The Café Bohemia - Vols. 1 & 2, Night At Birdland - Vols. 1 & 2 en At The Jazz Corner of the World. De vroege live-albums – Birdland werd in ’54 opgenomen, Bohemia in ’55 – waren vanwege hun uitstekende geluidskwaliteit mijlpalen in de jazzgeschiedenis. Geluidskunstenaar Rudy van Gelder slaagde erin om live-opnames net zo goed, verzorgd en ruimtelijk te laten klinken als studio-opnames, dat was eerder nog niemand gelukt.
Blakey behoorde tot de groep jazzartiesten, die in hun muziek ook een politiek statement maakten. Freedom Rider, uit 1961, is een felle aanklacht tegen de rassendiscriminatie in de Verenigde Staten. In de vroege jaren zestig oriënteerde Blakey zich ook op de Afrikaanse roots van jazz. Zijn Blue Note-album The African Beat is hiervan een voorbeeld. De Blue Note catalogus bevat momenteel zo’n 20 geremasterde albumtitels van Blakey. Allen zijn het meesterwerken, waarin de boodschap van de jazz met verve wordt uitgedragen.

BALLENBAKREINIGER

Bron: NRC-Next
Auteur: Stijn Bronzwaer
Datum: 29-01-08
Vormgever: Karel Hageman

Naam: Peter Keesmaat
Leeftijd: 59
Woonplaats: Ruurlo
Uitvinding: Ballenbakreiniger
Geïnvesteerd: ruim € 100.000

Een ballenbakreiniger. Is dat nou een gat in de markt?
En of. Vergeet niet, dat iedere McDonald’s en Ikea ter wereld een ballenbak heeft. Bij therapeutische instellingen gebruiken ze het ook vaak. Het brengt patiënten tot rust. Er wordt gepoept en geplast in die bakken. Ze worden ontzettend smerig. En dat moet snel worden schoongemaakt.

Hoe gaat dat?
Het apparaat kan in korte tijd 50.000 ballen uit een bak zuigen. Ze komen vervolgens in een container terecht met een vloeistof, die de ballen desinfecteert. Daarna komen ze er droog en schoon weer uit.

Heeft u veel kosten gemaakt?
Ik had destijds 200.000 gulden aan eigen geld door de verkoop van mijn bedrijf. Dat heb ik allemaal in het project gestoken. De ontwikkeling duurde 5 jaar. Maar ik ben een techneut, geen commerciële man. Ik ben in elk denkbare valkuil getrapt. Je begint enthousiast. Hebt geen idee wat er allemaal op je afkomt. Maar je leert snel. Als mensen het idee hebben, dat er geld aan je te verdienen valt, proberen ze met het succes mee te liften. Ik heb overal mijn neus gestoten en vooral geleerd, dat ik niet alles alleen kan. Belangrijk is, dat je bij patenten, octrooien en dergelijke mensen om je heen verzamelt, die daar verstand van hebben. Gelukkig is het uiteindelijk uitgedraaid op een verhaal met een goed einde.

Want het gaat u nu goed?
We verkopen jaarlijks honderden machines. We zijn wereldmarktleider. Er schijnt ergens op de wereld een concurrent rond te lopen, maar daar hoor ik eigenlijk nooit iets van. Ik richt me alweer op een nieuw concept. Een methode om roltrapleuningen snel schoon te maken. Die zijn ook goor.

Wat betekent de uitvinding voor u?
Ik ben er erg bij betrokken. Kijk, een uitvinding is je kindje. Je koestert het, gelooft erin. Je zet er alles voor opzij, ook financieel gezien. Maar dat hoort erbij. Als uitvinder volg je in eerste instantie altijd het gehaktballenscenario.

Het wat?
Een grapje in uitvindersland. Het betekent, dat je voor je uitvinding financieel alles opzij moet zetten. Wees dus niet verbaasd, als er in het begin, uit budgettaire overwegingen, elke dag gehaktballen op het menu staan. De uitvinding gaat voor. Gelukkig heb ik nu, af en toe, weer wat ruimte voor een biefstukje.

LINDGREN & NEVLAND
Bron: NRC-Next / ANP
Datum: 29-01-08
Vormgever: Karel Hageman

Rasmus Lindgren

Rasmus Lindgren heeft gisteren bij Ajax zijn handtekening gezet onder een contract, dat loopt tot medio 2012. De Zweedse middenvelder, die bij de Amsterdamse club werd opgeleid, kon bij FC Groningen vertrekken voor een gelimiteerde transfersom van 2,5 miljoen euro.
Spits Erik Nevland verruilt alsnog FC Groningen voor het Engelse Fulham. Beide clubs bereikten gisteren overeenstemming over de afkoopsom. FC Groningen ontvangt 2,5 miljoen euro voor de 30-jarige Noor en nog eens 500.000 euro als de Londense club zich dit seizoen weet te handhaven in de Premier League. De transfer van Nevland ketste eind vorige week nog af. Fulham bood eerst 1,2 en daarna 1,5 miljoen euro, maar dat vond FC Groningen niet genoeg.

RECLAMEVERBOD SUPERSMOKER
Bron: NRC-Next / ANP
Datum: 29-01-08
Vormgever: Karel Hageman

Vanaf volgende week mag er geen reclame meer worden gemaakt voor de SuperSmoker. Maar er komt voorlopig geen verbod op de elektronische sigaret. De Inspectie voor de Gezondheidszorg blijft wel waarschuwen. ‘Nicotine is een giftige en verslavende stof en er is nog weinig bekend over de schadelijke effecten op de lange termijn.’

MAX ROACH (1924-2007)
Bron: Wikipedia / Onans Lemming
Datum: 29-01-08
Vormgever: Karel Hageman

Maxwell Lemuel (Max) Roach wordt op 10 januari 1924 in Newland North Carolina. Hij is een Amerikaanse jazzdrummer, die beschouwd wordt als een van de uitvinders van de bebopstijl binnen de jazz.
Max Roach wordt, samen met de drummers Art Blakey en Kenny Clarke, beschouwd als een van de pioniers en uitvinders van de bebop. Hij begint al op 8-jarige leeftijd met het spelen van bugel in een harmonieorkestje. Zijn moeder, die zelf in een gospelkoor zingt, moedigt hem aan in zijn muzikale carrière en haalde hem over slagwerk te gaan spelen.
Op 16-jarige leeftijd treedt hij op als vervanger in de orkesten van Duke Ellington en Count Basie. Hij leerde in New York de andere grote sterren van de bebop kennen, waaronder Charlie Parker, Dizzy Gillespie, Thelonius Monk en Kenny Clarke. Hij raakt bevriend met Bud Powell en beide maken zich de nieuwe jazzstijl meester. Als Kenny Clarke in 1943 in militaire dienst moet, vervangt hij hem in het beroemde orkest van Charlie Parker in Minton´s Playhouse.
In 1945 biedt Coleman Hawkins hem een 1^e kans om een plaat op te nemen op het Apollo-label, op de eerste versie van Would’n You. Later dat jaar neemt hij met Parker en Gillespie enkele beroemde thema´s op, waaronder Billie’s Bounce en Now’s The Time en wordt tevens door Gillespie uitgenodigd om een plaats in te nemen in het eerste bigband project.

max roach / elvin jones/ art blakey - drum battle

In 1949 reist hij met Charlie Parker naar Europa om deel te nemen aan het eerste jazzfestival van Parijs. In 1952 studeert Roach af aan het conservatorium van Manhattan met een specialisatie in percussie en richt hij samen met bassist Charles Mingus het platenlabel Debut op. Op dit label verschijnt de plaat van het historische “Massey Hall”-concert in 1953. In mei 1954 richt hij. samen met Clifford Brown. het Brown-Roach-quintet op, dat snel uitgroeit tot een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de zogenoemde hardbopstijl. Clifford Brown komt in 1956 bij een auto-ongeluk om het leven. Roach kiest voor een trio met Sonny Rollins en George Morrow en breidt deze groep later uit tot een nieuw quintet.
In 1962 neemt hij samen met Duke Ellington en Charles Mingus de plaat Money Jungle op. Vanaf 1972 geeft Roach les aan de Universiteit van Massachusetts in Amherst. Tot 1976 speelt hij onder meer samen met Archie Shepp, Anthony Braxton, Cecil Taylor en Dollar Brand. Vanaf het begin van de 80′er jaren doet hij een aantal solo-concerten en tevens experimenteert hij met verschillende samenstellingen, zoals met het ‘So What Brass Quintet’, waarbij hij met uitsluitend blaasinstrumenten samenspeelt.
Max Roach wordt beschouwd een van de beste solo- en ensembledrummers uit de geschiedenis van de bebop en moderne jazz. Hij overlijdt op 83-jarige leeftijd op 16 augustus 2007 in New York City in zijn slaap. Hij is dan al lange tijd ziek.

Max Roach

1924 Geboren op 10 januari in Newland, North Carolina
1932 Speelt bugel in een harmonieorkestje
1940 Is vervanger in de orkesten van Duke Ellington en Count Basie
1943 Speelt in het beroemde orkest van Charlie Parker
1945 Gaat met Coleman Hawkins spelen
1945 Maakt zijn lp-debuut op Would’n You
1945-47 Speelt in het 2e Charlie Parker Quintet
1949 Gaat met Charlie Parker naar Parijs
1950 Birth of the Cool-project
1952 Studeert af aan het conservatorium van Manhattan
1952 Richt, samen met Charles Mingus, het platenlabel Debut op
1953 Massey Hall-concert
1954 Richt, samen met Clifford Brown, het Brown-Roach-quintet op
1956 Clifford Brown komt om bij een auto-ongeluk
1957 Heeft een trio met Sonny Rollins en George Morrow
1962 Neemt, samen met Ellington en Mingus, de plaat Money Jungle op
1972 Gaat lesgeven aan de Universiteit van Massachusetts
1985 Oprichting dubbelkwartet
1999 North Sea Jazz Festival
2007 Overlijdt op 16 augustus in zijn slaap

max roach - the third eye

Platen / CD’s van/met Max Roach (Selectie)

1945 Would’n You (met Coleman Hawkins)
1953 Massey Hall-concert
1954 America Records Classics In Jazz Part 1 (Capitol)
1954 Move - Jam Session (EmArcy)
1955 Study in Brown (with Clifford Brown, EmArcy)

1956 Clifford Brown and Max Roach at Basin Street
1956 Genius Of Modern Music Volume 2 (Blue Note)
1956 Introducing Jimmy Cleveland And His All Stars (EmArcy)
1957 First Place (Columbia)
1957 Modern Jazz Hall Of Fame Volume 1 (Gala Records)
1957 With Strings (EmArcy)
1957 Jazz in 3/4 time
1958 Deeds, Not Words (met Ray Draper, Booker Little en George Coleman)

1960 We Insist! Max Roach’s Freedom Now Suite (Candid)
1960 Long as you’re living
1960 Sonny Clark Trio (Time Records)
1961 Percussion Bitter Sweet (met Mal Waldron, Impulse!)
1962 Speak, Brother, Speak!
1962 It’s Time
1962 Money Jungle (met Duke Ellington en Charles Mingus)
1964 Benny Goodman / Modern Jazz (AMIGA)
1965 The Immortal Clifford Brown (Limelight)
1966 Drums Unlimited (Atlantic)
1970 Charlie Parker (XTRA)
1972 Sound Awareness (Strata-East)
1973 The Freedom Suite Plus (Carrere)
1974 Drum Suite (CBS)
1975 Brilliance (Milestone)
1976 Savoy Jam Party (Savoy Jazz)
1976 Percussion Discussion (Disques Vogue)
1976 Rich Versus Roach (AMIGA)
1977 Untitled (AMIGA)
1978 The Bud Powell Trio (Columbia)
1978 Birth and Rebirth (duo met Anthony Braxton)
1978 Long time at circus yorks
1979 The Long March (duo met Archie Shepp)
1979 Historic Concerts (duo met Cecil Taylor)
1979 One In Two, Two In One (duo met Anthony Braxton)
1979 M‘Boom

1979

1980 The Long March (Hat Hut Records)
1981 Charlie Parker (AMIGA)
1982 Conception (Prestige)
1984 Blue Haze (Prestige)
1984 Survivors (Soul Note)
1985 Birth Of Be Bop (Giants of Jazz)
1985 The Amazing Bud Powell, Volume 2 (Blue Note)
1986 Body And Soul (Bluebird)
1986 Rollins Plays For Bird (Prestige)
1987 Charlie Parker All Stars Jam (Jazz World)
1987 Money Jungle (Blue Note)
1987 Saxophone Colossus (Prestige)
1988 Bird: The Complete Charlie Parker On Verve (Verve)
1988 Sonny Rollins Volume One (Blue Note)

1989 Birth Of The Cool (Capitol)
1989 Conception (Prestige)
1989 Genius Of Modern Music Volume 2 (Blue Note)
1989 Jazz At Massey Hall (Debut)
1989 Sonny Boy (Prestige)
1989 The Best Of Bud Powell (Blue Note)
1990 Night And Day - The Cole Porter Songbook (Verve)
1990 Sonny Stitt / Bud Powell / J.J. Johnson (Prestige)
1991 Plus 4 (Prestige)
1991 Red Hot On Impulse! (Impulse!)
1991 Quintet And Sextet (Camarillo)
1991 Saxophone Colossus (Victor)
1991 The Best Of Thelonious Monk (Blue Note)
1992 Anything Goes: The Cole Porter Songbook - Instrumentals (Verve)
1992 Chronicle: The Prestige Recordings 1951-1956 (Prestige)
1992 Nat King Cole (Capitol)
1992 The Beat Generation (Rhino)
1994 Thirteen Pictures - The Charles Mingus Anthology (Rhino)
1994 Burning For Buddy - A Tribute To The Music Of Buddy Rich (Atlantic)
1994 The Progressive Al Cohn (Savoy Jazz)
1994 The Verve Story: 1944 - 1994 (Verve)
1995 Bird’s Best Bop On Verve (Verve)
1995 In A Soulful Mood (Music Club)
1995 Opus De Bop / Stan Getz (Savoy Jazz)
1995 The Amazing Bud Powell, Volume 1 (Blue Note)
1995 Jazz Masters 44 (Verve)
1996 With The New Orchestra Of Boston And The So What Brass Quintet (Blue Note)
1996 A Night Out With Verve (Verve)

1996 Blue Notables Vol. 6 : Blue Ivory - A Modern Piano Dynasty (Blue Note)
1996 It’s Time (Impulse!)
1997 The Chronological Sarah Vaughan: 1944-1946 (Classics Records)
1997 Vive Le Jazz ! (Frémeaux & Associés)
1998 A Century Of Glory (Frémeaux & Associés) 1998
1998 Can’t Help But Have The Blues
1998 Charlie Parker (Verve)
1998 The Complete Birth Of The Cool (Capitol Jazz)
1998 Lift Every Voice And Sing (Atlantic)
1999 Miles To Go (Prism Leisure)
1999 The Quintessence . New York 1944 - 1948 (Frémeaux & Associés)
1999 Warner Jazz: Les Incontournables (WEA Records)
2000 Complete 1947-1952 Blue Note Recordings (Blue Note)
2000 Cool Jazz - New York 1947 - 1949 (Frémeaux & Associés)

2000 Ken Burns Jazz (Columbia)
2000 The Quintessence : New York 1944-1949 (Frémeaux & Associés)
2001 Birth Of The Cool (Capitol Jazz)
2001 Genius Of Modern Music Volume Two (Blue Note)
2001 Just One Of Those Things (TIM AG)
2001 The Amazing Bud Powell, Volume One (Blue Note)
2002 Ballads (Blue Note)
2002 Burnin’ Bird (Savoy Jazz)
2002 Nommo (Rufflife)
2002 Sound Awareness (Ikef)
2002 Parisian Sketches (Universal Music)
2003 Plus Max Roach (Original Jazz Classics)
2003 Plays For Lovers (Prestige)
2003 The President’s Men - Lester Young’s Disciples (Saga)
2004 Blue Note Perfect Takes (Blue Note)
2004 Malkin Zany (April Records)
2004 The Genius Of Charlie Parker (Savoy Jazz)
2004 The Quintet Of The Year (Disques Dreyfus)
2004 One In Two - Two In One (Hat Hut Records)
2004 The Bop Session (Sonet Grammofon AB)
2005 Impulsive! Revolutionary Jazz Reworked (Verve)
2005 SA-RA Presents Dark Matter & Pornography Mixtape Vol. 30″ (Tube Records)
2006 Blue Haze (Prestige)
2006 Cool Jazz (Verve)
2006 First Class Jazz - Miles Davis (EMI Music)
2007 Thelonious Monk (Prestige)

JAZZDRUMMER MAX ROACH OVERLEDEN
Bron: NRC Handelsblad
Auteur: Frans van Leeuwen
Datum: 17-08-07
Vormgever: Karel Hageman

max roach - mr. hi hat 

Zijn optreden met Miles Davis in Toronto leverde een klassiek geworden plaat op. Drummer Max Roach is een van de groten in de naoorlogse bebopstijl.

Max Roach, die woensdag in zijn huis in New York op 83-jarige leeftijd overleed, was de eerste echt melodische drummer in de jazz. Hij besteedde veel aandacht aan het stemmen van zijn vellen, had een direct herkenbaar geluid en was met Drum Conversation in 1953 een van de eersten die de drums gebruikte als polyritmisch solo-instrument.
Nog voor hij ging studeren aan de Manhattan School of Music, drumde hij al, met name in de wereld van de gospelmuziek, die hij kende via zijn moeder, die zangeres was. Zijn eerste platen maakte hij op zijn 19^e met saxofonist Coleman Hawkins, met wie hij speelde in de clubs op 52nd Street in New York.
Daar legde hij contacten met de helden van de zich toen ontwikkelende bebopstijl. Van 1945-1947 zat hij met Miles Davis in het tweede Charlie Parker Quintet en rond 1950 nam hij, eveneens met Davis, deel aan het beroemde Birth of the Cool-project.
Dat het talent van Roach ook door de luisteraars werd herkend, bleek uit de topposities, die hij haalde in de polls van de tijdschriften Down Beat en Metronome. De New Jazz Society in Toronto koos hem in 1953 met Charlie Parker, Dizzy Gillespie, Bud Powell en Charles Mingus voor ‘The Quintet of the Year’, dat een historisch concert gaf in de Massey Hall. De plaatopname daarvan werd klassiek, niet in de laatste plaats dankzij, de koele kracht van Roach. Zijn solo’s in Salt Peanuts en Wee zijn wondertjes van muzikale architectuur.
Daarna richtte Roach zijn eerste eigen band op, samen met trompettist Clifford Brown. Aan het schitterend uitgebalanceerde Brown-Roach Quintet met soms Sonny Rollins erin, kwam in 1956 een abrupt eind toen de wondertrompettist bij een auto-ongeval overleed. De band liet gelukkig veel platen na. Met Rollins ging Roach verder op Saxophone Colossus, ook een klassieker, Tour de Force en Jazz in ¾ Time, de eerste jazzplaat met uitsluitend stukken in die maatsoort.
Met parlandozangeres Abbey Lincoln, met wie hij later trouwde, en de nieuwe trompetbelofte Booker Little droeg Roach met Freedom Now Suite – We Insist! en Percussion Bitter Sweet omstreeks 1960 nadrukkelijk bij aan de burgerrechtenbeweging. Maar ook bij Little sloeg het noodlot toe; hij was pas 23 jaar, toen hij in 1961 aan een bloedvergiftiging bezweek.
Na deze stormachtige periode en als gevolg van het verslechterende klimaat voor jazzmuziek richtte Roach zich meer op het onderwijs. Als uitvoerend musicus beperkte hij zich tot speciale projecten en bijzondere ontmoetingen. Zoals zijn groep M’Boom waarmee hij in 1973 op het NOS Festival in Laren speelde en zijn duo-platen met Archie Shepp, Anthony Braxton en Cecil Taylor.
Ook zijn dubbelkwartet in 1985 met het Uptown String Quartet onder leiding van zijn dochter Maxine, was zo’n speciale gebeurtenis. In 1999 speelde Roach op het North Sea Festival, zowel solo als met zijn Brass Quintet, maar de laatste jaren ging het hem volgens ooggetuigen slecht. Hij zat in een rolstoel en kon niet meer praten.
Maxwell Roach was een meesterlijke drummer, die over de hele wereld talloze collega’s heeft beïnvloed. In ons land bijvoorbeeld Pierre Courbois, wiens recente 5/4 Sextet zonder de experimenten van Roach waarschijnlijk niet eens zou hebben bestaan.

Voorverkiezing Democraten in South Carolina
Bron: NY Times
Datum: 28-01-08

Obama

Verdeling kiezers naar ras

Op wie heeft de blanke kiezer gestemd?

John Edwards

Op wie heeft de zwarte kiezer gestemd?

HUISMUS KOMT HET MEESTE VOOR
Bron: NRC-Next / ANP
Datum: 28-01-08
Vormgever: Karel Hageman

Uit de Nationale Tuinvogel Telling, georganiseerd door de Vogelbescherming Nederland, blijkt, dat ook dit jaar de huismus de meest voorkomende vogel is in tuinen en op balkons. Op plaats 2 en 3 volgen de koolmees en de merel. Gisteren hadden al tienduizenden mensen hun bevindingen doorgegeven.

Commentaar van Onans Lemming bij dit berichtje:
Het rare is, dat de sympatieke huismus in de stad Groningen wel uit het straatbeeld lijkt te zijn verdwenen. Kan iemand Onans Lemming vertellen hoe dit komt?

SOEHARTO OVERLEDEN
Bron: NRC-Next
Datum: 28-01-08
Vormgever: Karel Hageman

Oud-president Soeharto (86) van Indonesië is gisteren overleden. Soeharto liet zich graag ‘vader van de economische voorspoed’ noemen. Maar hij wordt ook beschuldigd van schending van mensenrechten, corruptie en moordpartijen. In het land is een week van rouw afgekondigd.

WENDY VAN WANTEN (1960- )
Bron: Wikipedia / Onans Lemming
Datum; 28-01-08
Vormgever: Karel Hageman

Wendy Van Wanten wordt op 6 februari 1960 in Oostende geboren. Wendy van Wanten is het pseudoniem van Iris Vandenkerckhove en is een Vlaams model, zangeres en TV-figuur.

Iris Vandenkerckhove begint haar carrière als model bij een Gents modellenburau. Ze verschijnt onder andere in Elle, Vogue, Burda, Flair en The American New Look. Ze heeft opdrachten afgewerkt in Parijs, Düsseldorf, Amsterdam, de Bahama’s en in Arizona (Verenigde Staten).

In 1986 wordt ze winnaar van de Baccara-beker als Iris in het team van Johan Verminnen, met het nummer If I could only ….
In 2000 speelt ze één aflevering mee in Samson en Gert als zichzelf.
Ook speelt ze een gastrol in Familie Backeljau (aflevering: Betonhoofd).

Ze wordt vooral bekend van het programma Pin-Up Club, waarin ze als Wendy Van Wanten de brievenrubriek presenteert.In 2006 is ze het onderwerp van het tv-programma Wie wordt de man van Wendy op VTM. Hier heeft ze haar partner gevonden, Frans Vancoppenolle, die ook haar manager geworden is. Later zijn zij samen te zien in de docusoap Wendy & Verwanten op VTM.

wendy van wanten - naakt

Wendy heeft twee zonen: Dylan (1984) en Clément (2000). Ze wordt begin 2007 grootmoeder: de vriendin van Dylan, Katrijn, bevalt op 18 januari van dat jaar van hun dochter Anna-Lucia. In verschillende sensatiebladen doen al lang allerlei geruchten de ronde over de vader van Clément, die Wendy geheimhoudt. Johnny Logan wordt als mogelijke vader genoemd.
Wendy Van Wanten is opnieuw zwanger, dat raakte bekend op 5 december 2007 in Story en op haar site.

wendy van wanten

Wendy van Wanten

1960 Geboren op 6 februari 1960 in Oostende als Iris Vanderkerckhove
1984 Geboorte van haar zoon Dylan
1986 Winnaar van de Bacara-beker
1994 Scoort haar 1^e nummer-1-hit met Blijf nog één nacht
1997 Staat in het voorprogramma van Engelbert Humperdinck in Antwerpen
2000 Geboorte van haar zoon Clément
2003 Staat op de cover van Cover Magazine
2006 Tekent een contract bij ARS Entertainment
2006 Ontmoet haar man Frans Vancoppelone
2007 Wordt grootmoeder van Anna-Lucia
2007 Maakt op 5 december bekend, dat ze opnieuw zwanger is

wendy van wanten - is het over?

TV-programma’s met Wendy van Wanten

1985 Cororiccocowboy
1990 Lava
1992 Meester
2000 Samson en Gert
2004 Caals & Van Vooren Zomershow
2004 Puur toeval
2006 Wie wordt de man van Wendy
2007 Wendy & Verwanten

Platen / CD’s van Wendy van Santen

1991 Verliefd
1993 Ik Zie Je Graag
1994 Blijf nog één nacht
1995 Verborgen Verdriet
1996 Kom Dichter
1996 Proef Me
1997 13 Bolero’s
1998 Denk Aan Mij

1999 Heaven
1999 Best of
2002 Romeo & Julia
2003 Vanavond heb ik hoofdpijn
2003 Sneeuw
2003 Er klinkt muziek door de nacht (met Vader Abraham)
2004 De Kleine Zeemeermin
2006 Woman In Love
2007 Nog 1 sneeuwvlok (Samen met Debby & Nancy)
2007 Wij zijn toch zo verschillend (samen met haar vriend, Frans)

PRUTKE HIELD ZICH KOEST TIJDENS HET INTERVIEW
Bron: NRC-Next
Auteur: Aaf Brandt Corstius
Datum: 28-01-08
Vormgever: Karel Hageman

Altijd als ik Froukje de Both op televisie zie denk ik aan dat programma waarin zij op zoek ging naar een geliefde. Van tevoren kon je uittekenen wat voor genante situaties dat zou opleveren, vooral omdat zij op haar zoektocht werd vergezeld door haar vader en visagiste, en uiteraard bleef ze niet bij de man die ze uitzocht.
Logisch, dacht ik, zo’n zoektocht is ridicuul. Totdat ik afgelopen vrijdag in Ivo Niehe’s TV-show op Reis de Vlaamse Wendy van Wanten zag. Wendy van Wanten was ooit een hete stoot. Vroeger deed ze mee aan de Pin Up Club.

Wendy bleek ook een tv-programma gehad te hebben waarin zij op zoek ging naar een man. En zij had daarin de liefde van haar leven gevonden, een bescheiden Vlaming met een spleetje tussen zijn tanden die Franske heette. Wendy en Franske waren nu onafscheidelijk, en Franske was bij Wendy ingetrokken, in haar interieur van witte banken, witte stompkaarsen en, uiteraard, enorme foto’s van zichzelf.

Dit alles tot ongenoegen (volgens mij) van Wendy’s hond Prutke, die de aanwezigheid van Franske maar amper tolereerde. Prutke hield zich koest tijdens het interview, zolang Franske niet in de kamer was. Zelfs Ivo Niehe werd door Prutke geaccepteerd. Maar zodra Ivo zei: ‘Nou, zullen we Franske tevoorschijn laten komen?’ en Franske uit de keuken kwam, begon Prutke wild en geïrriteerd te blaffen.

Ik had sowieso medelijden met Franske, want hij was wel heel erg de man-van. Natuurlijk zijn alle mannen van beroemde vrouwen de man-van, maar het is extra erg als je door middel van een tv-programma opgeduikeld bent.
We zagen shots van optredens van Wendy, waarin Franske fungeerde als surprise act. Na wat liedjes vroeg Wendy altijd aan haar publiek of ze Franske wilden zien, en dan sprong hij het podium op, net als hij bij Ivo Niehe had gedaan. Daar stond hij dan wat ongemakkelijk voor het uitzinnige Vlaamse publiek dat zijn naam scandeerde. ‘Frans-KE! Frans-KE!’ en trok hij zich vervolgens weer terug in de coulissen. Want behalve tevoorschijn komen kon Franske geloof ik niet zoveel.

Wendy vertelde dat zij Froukje allerlei wijze raden had gegeven voordat die aan haar liefdeszoektocht was begonnen, zoals ‘Ga er echt voor’. Ik vroeg me af wat Franske voor advies had aan mannen die in de toekomst door bekende vrouwen gevonden zouden worden via liefdeszoektochtprogramma’s. Maar Franske werd niets gevraagd.

BOS HAALT KEIHARD UIT NAAR HERFKENS
Bron: De Volkskrant
Auteur: Douwe Douwes
Datum: 26-01-08
Vormgever: Karel Hageman

Herfkens heeft Verenigde Naties, ministerie, en PvdA beschadigd, meent Bos.
In totaal streek Herfkens onterecht 280.000 dollar op.

Partijleider Bos van de PvdA is vrijdag hard uitgevaren tegen zijn partijgenoot en voormalig minister voor Ontwikkelingssamenwerking Eveline Herfkens. Bos vindt, dat herfkens schade heeft berokkend aan ‘haar eigen naam, het ministerie van Buitenlandse Zaken, de Verenigde Naties, en de PvdA.’
Herfkens kwam 2 weken geleden in opspraak. Tegen de regels van haar werkgever – de VN – in, bleek zij 280.000 dollar aan huurtoelagen te hebben opgestreken van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Daarnaast zou zij een permanente verblijfsvergunning hebben aangevraagd bij de Amerikaanse overheid – een zogeheten green card. Ook dat is niet toegestaan volgens de VN-reglementen.
In een brief aan de Tweede Kamer erkennen de ministers Verhagen (Buitenlandse Zaken) en Koenders (Ontwikkelingssamenwerking), dat met het betalen van de toelage de regels zijn overtreden. Het ministerie onderzoekt nog of ook andere Nederlanders op hoge diplomatiek posten geld ontvangen, terwijl ze dat niet mogen.

Ook bekijkt Buitenlandse Zaken of Herfkens gedwongen kan worden het geld terug te betalen. Een woordvoerder liet eerder weten, dat het staand beleid is om tegemoetkomingen te betalen voor functies bij internationale organisaties, waarvan het kabinet vindt, dat die door een Nederlander moeten worden vervuld.
Herfkens kreeg eerder al forse kritiek van prominente PvdA-kamerleden. Bos zij vrijdag, dat hij ‘begrip kon opbrengen voor het sentiment’ om Herfkens haar lidmaatschap van de PvdA te ontzeggen.

Commentaar van Onans Lemming bij dit artikel:
Uitstekend van Bos, dat hij meteen, in niet mis te verstane bewoordingen, afstand heeft genomen van het laakbare gedrag van Eveline Herfkens. Hierdoor is voor de PvdA de kou volledig uit de lucht.