TWEE GOEDE VROUWENROLLEN IN ÉÉN FILM IS EEN ZELDZAAMHEID
Bron: De Volkskrant
Auteur: Jan Pieter Ekker
Datum: 28-02-08
Vormgever: Karel Hageman

Film: The Other Boleyn Girl
Regisseur: Justin Chadwick

Natalie Portman en Scarlett Johansson.
De 2 talentvolle actrices spleen de Boleynzusjes. ‘Het script las als een soap.’

Natalie Portman

Natalie Portman en Scarlett Johansson, twee van de talentvolste actrices van hun generatie, spelen de hoofdrollen in de periodefilm The Other Boleyn Girl, het regiedebuut van de Britse regisseur Justin Chadwick naar de bestseller van Philippa Gregory.
Portman is de niets ontziende Anne Boleyn, Johansson haar introvertere zusje Mary. Beiden worden door hun vader misbruikt om de positie van de familie te waarborgen. Eerst dient Mary het aan te leggen met de fameuze Engelse koning Hendrik de Achtste. Als diens aandacht verslapt, wordt Anne naar voren geschoven.
Natalie Portman, op het festival van Berlijn: ‘Toen ik het script kreeg opgestuurd, had ik de keuze tussen de rol van Anne Boleyn en die van Mary. Het was voor mij direct duidelijk, want een rol als Anne had ik nog niet eerder gespeeld. Vrouwelijke personages die zo slim en ambitieus zijn, daar zijn er niet veel van. Anne is proactief. Ze reageert niet op de mannen in haar leven, maar maakt al haar keuzes zelf. Dat maakte haar heel aantrekkelijk om te spelen.’

scarlett johansson - photoshoot

Scarlett Johansson: ‘Ik wist al dat Natalie meedeed, dat gaf de doorslag voor mij. Ik ben al zo lang fan van haar. Natalie heeft zoveel ongelooflijke rollen gespeeld. Om met haar in een film te spelen, is heel inspirerend.’
Portman (Jeruzalem, 1981) speelde op haar twaalfde haar eerste hoofdrol als het vroegrijpe buurmeisje van huurmoordenaar Jean Reno in Luc Bessons Léon (1994). Ze speelde een presidentsdochter in Tim Burtons sciencefictionparodie Mars Attacks! (1996), in George Lucas’ Star Wars-prequel is ze koningin Padmé Amidala, en in Closer van Mike Nichols is ze een stripper annex paaldanseres, die nog oprecht in de liefde gelooft.
Portman: ‘Goede vrouwenrollen zijn schaars. Twee goede vrouwenrollen in één film, dat is helemaal een zeldzaamheid. Het was een enorme kans met Scarlett samen te spelen.’

Scarlett Johansson

Scarlett Johansson (New York, 1984) brak in 1998 door met The Horse Whisperer, van en met Robert Redford. Ze vond houvast bij een uitgerangeerde acteur in een hotel in Tokyo in Sofia Coppola’s Lost in Translation (2003), en in Peter Webbers Girl with a Pearl Earring overtuigde ze als Griet, de bediende van Johannes Vermeer, die volgens de gelijknamige roman van Tracy Chevalier model stond voor Het meisje met de parel.
In de roman The Other Boleyn Girl, in het Nederlands verschenen als De zusjes Boleyn vermengt Philippa Gregory net als Chevalier historische feiten met fictie. Dat kan ook moeilijk anders: Mary wordt wel genoemd in de talrijke biografieën over haar beroemde zus, maar veel is er over haar niet bekend.
Johansson: ‘Ja, we weten dat ze tenminste een, maar misschien wel twee kinderen had van Hendrik de Achtste. Het gaf Philippa de kans om zelf de gecompliceerde relatie tussen de twee zussen te beschrijven.’

Nadat zij het script van Peter Morgan had gelezen, was Johansson direct geïntrigeerd. ‘Het las als een soap, met gecompliceerde personages die elkaar de meest verschrikkelijke dingen aandoen. En toch blijven het zussen.’
Portman. ‘Ik wist vaaglijk dat Anne Boleyn was onthoofd, maar ik kende haar hele verhaal niet voordat ik het script kreeg opgestuurd. Natuurlijk is het belangrijk dat de film historisch gezien klopt; ik heb daarom veel gelezen over Anne en de tijd waarin zij leefde. Maar de relatie tussen de zussen is minstens zo belangrijk. Wat dat betreft konden we volledig vertrouwen op de personages uit de roman en het script. Die zijn levensecht.’
Johansson: ‘Mary is geen zwart- wit personage. ‘In het begin van de film is ze ambitieus. Ze is verward en geraakt als ze ontdekt dat haar vader haar als pion gebruikt in een duister machtsspel. Maar ze is ook opgewonden dat ze aandacht en liefde krijgt van de koning. Dat verandert als ze een kind van hem krijgt: dan is het gedaan met haar ambitie en kiest ze voor de liefde.’

Scarlett Johansson

Over de vraag of er een les valt te trekken leren uit de geschiedenis van Anne en Mary Boleyn, verschillen de actrices van mening. Portman vindt van wel: ‘Het is een oeroud verhaal over de gevolgen van ambitie, van een nietsontziende zucht naar macht, ten koste van alles en iedereen. Anne moet boeten voor haar ambities; ze verliest letterlijk haar hoofd. Mary luistert tenslotte naar haar hart. Zij blijft wel trouw aan zichzelf.’ Johansson heeft geen diepe bedoeling met The Other Boleyn Girl: ‘Ik hoop dat mensen het een vermakelijke film zullen vinden. Dat vind ik veel belangrijker.’

BROMMER IS NOG VUILER DAN VRACHTWAGEN
Bron: De Volkskrant
Auteur: Charlotte Huisman
Datum: 28-02-08
Vormgever: Karel Hageman

Onderzoekers: Bromfiets 2x zo vervuilend als auto en geducht ultrafijnstofkanon.
Brommers blijven in milieudiscussies buiten schot door gering aantal.

Fietsersbond wil, dat minister Cramer emissie van brommers gaat beteugelen.
Brommers moeten worden geweerd van het fietspad.

Brommers en scooters stoten per seconde meer ultrafijnstof uit dan vrachtwagens, en 2x zo veel als een gemiddelde auto. Een fietser ademt extreem veel ultrafijnstof in, wanneer een brommer hem passeert. Dit blijkt uit onderzoek van de Fietsersbond, in samenwerking met de Universiteit Utrecht, dat in het maartnummer van het blad De Vogelvrije Fietser wordt gepresenteerd.
In 12 steden werden metingen uitgevoerd met een fiets en een auto met meetapparatuur. Duidelijk werd, dat een fietser een piek aan viezigheid binnenkrijgt als een brommer of een vrachtwagen hem rakelings passeert. Of als een fietser naast een brommer staat te wachten bij een stoplicht. In dergelijke verkeerssituaties kan de concentratie ultrafijnstof in de lucht vertienvoudigen.
De metingen werden geanalyseerd door IRAS, een instituut van de Universiteit Utrecht, dat zich bezighoudt met gezondheidsrisico’s door milieuvervuiling. De wetenschappers van IRAS waren verrast, dat de pieken van ultrafijnstof door verkeer zo hoog zijn. Daarbij blijken brommers ‘ultrafijnstofkanonnen’, aldus onderzoeker Frank Borgman van de Fietsersbond. ‘Vrachtwagens en oude auto’s zijn berucht om hun bijdrage aan de luchtvervuiling, terwijl brommers, vanwege hun geringere aantallen, grotendeels buiten schot blijven in de discussie over luchtkwaliteit.’
De Fietsersbond gaat nu aan minister Cramer van Milieu vragen of er emissie-eisen kunnen worden gesteld aan de brommer.
Borgman van de Fietsersbond: ‘Brommers moeten overal van het fietspad worden geweerd. Daarbij moeten fietsroutes niet langs drukke wegen worden aangelegd. Wij adviseren fietsers al zo veel mogelijk voor een rustige fietsroute te kiezen.’
De Fietsersbond mat voor dit onderzoek niet de concentraties fijnstof in de lucht, maar de nog kleinere deeltjes ultrafijnstof. Ultrafijnstof is de beste indicator voor luchtverontreiniging, die wordt veroorzaakt door verkeer. Borgman: ‘Hoe kleiner de deeltjes, hoe schadelijker voor de gezondheid. Omdat ze diep in de longen kunnen doordringen, de bloedbaan in, kunnen ze gemakkelijk in het lichaam ontstekingsreacties veroorzaken.’

Vanaf 2006 onderzoekt de Fietsersbond de luchtkwaliteit voor fietsers. Uit het onderzoek bleek. dat de blootstelling aan ultrafijnstof in de auto 2x zo hoog is als op de fiets. Bij fietsen gaat echter 2x zo veel lucht door je longen door de lichamelijke inspanning. Maar, verzekerden de wetenschappers van de Universiteit Utrecht tot opluchting van de fietsersbond, de gezondheidswinst van de lichaamsbeweging weegt bij fietsen nog op tegen de gezondheidsschade van de luchtvervuiling.
Borgman: ‘De fietser veroorzaakt geen vervuiling, maar krijgt wel veel vervuiling van anderen over zich heen, vergelijkbaar met passief roken. Wij dachten: we kunnen wel roepen ‘ga allemaal fietsen’, maar is dat gezien de luchtvervuiling wel zo’n goed idee? Als de wetenschappers de conclusie hadden getrokken, dat je beter niet kunt fietsen in de stad, dan was dat voor ons heel erg geweest.’

DAGELIJKS WIJNTJE VOOR OUDE MANNEN ZINLOOS
Bron: NRC-Next
Datum: 28-2-08
Vormgever: Karel Hageman

Mannen van in de 70 moeten niet precies dezelfde dingen doen om gezond te blijven als hun jongere seksegenoten. Op jongere leeftijd is het bijvoorbeeld goed voor de gezondheid om 1 of 2 glazen alcohol per dag te drinken, maar voor 70-plussers maakt dat niet meer uit. Een te hoog cholesterolgehalte is ook niet meer gevaarlijk voor 70-plussers. Het slikken van cholesterolverlagers door gezonde 70-plussers met alleen een te hoog cholesterol is dus waarschijnlijk volslagen nutteloos. Dat blijkt uit de Physicians’ Health Study, een langlopend onderzoek naar de gezondheid van Amerikaanse mannelijke dokters.
Voor dit onderzoek zijn de gegevens gebruikt, van de artsen die vóór 1915 werden geboren. Hun slotanalyse verscheen deze maand in het Amerikaans medisch-wetenschappelijke tijdschrift Annals of Internal Medicine.

DE JOLIGE SAMENTREKKING
Bron: NRC-Next
Auteur: Paulien Cornelisse
Datum: 28-02-08
Vormgever: Karel Hageman

Brangelina

De eerste vraag is natuurlijk: waarom moet het allemaal weer zo lullig klinken? Zeg het maar een paar keer hardop: Burqini, Boerkini, Boer-kini.
Voor wie het nog niet mee heeft gekregen: een burqini (een samentrekking van boerka en bikini) is lichaamsbedekkende zwemkleding voor islamitische vrouwen. Boerkini klinkt naar boerenkool. Niet echt sexy, maar dat is natuurlijk ook expliciet niet de bedoeling van het outfitje. Boerkini is de jongste telg van de familie van wat ik maar even zal noemen de ‘jolige samentrekkingen’.
Jolige samentrekkingen hebben relatief veel taalkundige hitpotentie. Als Brad Pit en Angelina Jolie samen Brangelina worden genoemd, zien we meteen een monsterlijke mix van deze 2 Übermenschen voor ons, en dat is grappig. Een beetje zoals de baby’s van een leeuw en tijger lijgers worden genoemd (die bestaan echt).
De jolige samentrekking heeft ook iets ‘best of both words’-achtigs. Yoghonaise: yoghurt is gezond en mayonaise is lekker – het kan dus toch samen gaan, gezond en lekker! Medelander valt in zekere zin ook in deze categorie. En consuminderen.
Kenmerk van de jolige samentrekking is wel, dat het niet te ingewikkeld moet worden. Toen Prins Willlem Alexander een tijd geleden cosuminderen veranderde in consumanderen (niet mínder consumeren, maar ánders) was dat een brug te ver. Bij een vergezochte jolige samentrekking schakelt het brein over op de basale levensfuncties (‘ik ben moe’) en luistert niet verder.
Maar een eenvoudige jolige samentrekking blijft hangen als een ongewenste gast op een feestje. Daphne Dekkers noemde haar boek over opvoeden pedagoochelen. Verschrikkelijk, maar wel een jolige samentrekking pur sang, dus vergeten is helaas onmogelijk. Hetzelfde geldt voor waargebeurde woorden als wetenswaardevol en belevenement (‘beleven’ meets ‘evenement’).
Wie een nieuw woord op zijn naam wil hebben, wende zich dus tot de jolige samenstelling. Goed, komt ‘ie: klimatigen. Ben benieuwd hoe lang het duurt voor een of andere lieve non-profitorganisatie dit woord ook echt gaat gebruiken.

JAMMER HILLARY, NO YOU CAN’T…
Bron: NRC-Next
Auteur: Ingmar Vriesema
Datum: 28-2-08
Vormgever: Karel Hageman

Amerika wil hoop, geen verstand.

Hillary Clinton was ooit de gedoodverfde Democratische presidentskandidaat.
Nu is ze praktisch kansloos. Hoe is dat toch mogelijk?

Theoretisch is het nog mogelijk, dat Hillary Clinton de Democratische nominatie in de race om het Witte Huis in de wacht sleept. ‘Het is nog niet beslist’, zegt een steeds kleinere minderheid in de aanloop naar de make or break-verkiezingen in Texas en Ohio op 4 maart. Het begint steeds meer te klinken als het mantra van een Lingo-presentator, die een te dramatische val in de kijkcijfers probeert te voorkomen.
Want dat Clinton gaat verliezen, staat vast. Zelfs de latino’s, de laatste troef van de Clintons, lopen over naar Obama’s kamp. De peilingen wijzen op een gelijkspel, terwijl alleen een grote overwinning in Texas en Ohio voor Clinton genoeg is om in de race te blijven. Kortom, de gedoodverfde favoriet, die na Super Tuesday het klusje wel zou hebben geklaard, de senator die prat gaat op haar ervaring, legt het af tegen een onervaren, iele neger, die een campagne heeft gebouwd rond zoiets zweverigs als ‘hoop’.
Hoe is dat in vredesnaam mogelijk? Er zijn 3 eenvoudige redenen: Obama, Bush en Clinton. Een obc’tje dus.

Obama
De verkiezingsbijeenkomsten van Barack Obama hebben de uitstraling van popconcerten: mensen die in een kilometerslange rij staan om een glimp van hun ster op te vangen; toehoorders die hun tranen niet kunnen bedwingen; fans die onwel worden. Zij luisteren naar zijn toespraken en geloven hem. Zij geloven, dat er een wind van verandering door Amerika waait. De steun voor Clinton daarentegen heeft niets te maken met geloof. Hillary is een ‘smart choice’, valt te lezen op haar campagneposters. Men steunt haar, omdat men wéét , dat ze een uitstekende president zal zijn. Helaas voor Clinton: kiezers geloven liever, dan dat zij weten. Politici die een gevoelige snaar raken, doen het beter dan ‘verstandige’ tegenstrevers. Zie het succes van Fortuyn, Verdonk en Wilders.

Bush
George Walker Bush is niet alleen de 43^e president van de Verenigde Staten, maar ook een van de slechtste. Na de aanslagen van 11 september 2001 werd zijn presidentschap een morele exercitie, een strijd van goed tegen kwaad. De resultaten van die strijd zijn bekend.
Amerika na Bush zit niet alleen financieel aan de grond, maar vooral moreel. De inhoudelijke campagne van Clinton slaat dan ook de plank mis. Amerikanen zitten niet te wachten op een president, die het handelstekort bestrijdt, maar op een president, die het morele tekort aanpakt. Het feit dat Obama minder ervaren is, nemen de kiezers dan op de koop toe.

Clinton
Goed, dan sta je dus als torenhoge favoriet tegenover een kandidaat, die als geen ander de boodschap van hoop en verandering weet uit te dragen, blijk je net 1 van de 2 achternamen te hebben, die de kiezers associëren met de politieke status quo. Stel, dat Hillary Clinton tot president wordt gekozen, en dat zij het tot een 2^e termijn schopt, dan wordt het machtigste land ter wereld 28 jaar lang bestuurd door een Bush-Clinton kwartet. Obama maakt van dat scenario handig gebruik. Onder de noemer van ‘status quo’ worden de relatief succesvolle Bill Clinton-jaren op één hoop gegooid met de miskleunen van George W. Bush: de puinhopen van 20 jaar Bush-Clinton.

Eigenlijk is over Clintons kansen maar 1 conclusie mogelijk: No you can’t.

Boetes van de Europese Commissie per bedrijfssector in 2007
Bron: Europese Commissie
Datum: 28-02-08
Vormgever: Karel Hageman

Commentaar van Onans Lemming bij deze tabel:
Wat je ook van Neelie Kroes mag vinden, ze doet haar werk uitstekend!

CARTOON MOHAMMED MOET IN ALLE KRANTEN
Bron: NRC-Next / ANP
Datum: 28-02-08
Vormgever: Karel Hageman

Alle Europese kranten moeten de omstreden spotprent van de profeet Mohammed publiceren. Dit zegt de Duitse minister van Binnenlandse Zaken, Wolfgang Schäuble, in een interview met het weekblad Die Zeit.
De Deense tekenaar Kurt Westergaard wordt met de dood bedreigd wegens zijn spotprent en moest daarom onderduiken. Deense en Zweedse bladen drukten de omstreden spotprent eerder deze week opnieuw af, om het belang van de persvrijheid te benadrukken. Westergaard tekende de profeet Mohammed met een bom in diens tulband, om het misbruik van de islam door terroristen aan te kaarten. De spotprent leidde in 2005 tot veel ophef.

Commentaar van Onans Lemming bij de artikeltje:
Als je de spotprent zo ziet, dan kun je je toch moeilijk voorstellen, dat deze prent voor zoveel beroering heeft gezorgd in de moslimwereld.

NOBELPRIJS VOOR DE VREDE 2008
Bron: NRC-Next / AFP
Datum: 28-02-08
Vormgever: Karel Hageman

Helmut Kohl

Bij het Noorse NobelInstituut zijn 197 nominaties binnengekomen voor de Nobelprijs voor de Vrede 2008. Dat is het op een na hoogste aantal ooit.
Onder de genomineerden zijn de Duitse oud-bondskanselier Helmut Kohl, de Algerijnse president Abdelaziz Bouteflika en de kunsttaal Esperanto. De winnaar wordt begin oktober bekendgemaakt.
In 2005 waren er 199 nominaties.

Commentaar van Onans Lemming bij dit berichtje:
Komt Hirsi Ali, evenals vorig jaar, ook nog op deze lijst voor?

JELLY ROLL MORTON (1885-1941)
Bron: Wikipedia
Datum: 29-2-08
Vormgever: Karel Hageman

Ferdinand “Jelly Roll” Morton wordt op 20 september 1885 geboren. Hij is een Amerikaanse pianovirtuoos, een bigband dirigent en één van de allereerste jazzcomponisten. Hij speelt een centrale rol in de geschiedenis van de jazzmuziek en claimt zelf de jazz te hebben uitgevonden.

Levensloop
Jelly Roll Morton is geboren als Ferdinand La Menthe in New Orleans en later zal hij zowel zijn naam als geboortedatum regelmatig veranderen. Zijn vader is een trombonist. Als zijn vader het gezin verlaat, hertrouwt zijn moeder met een portier, genaamd Morton.
In zijn jeugd speelt hij vooral gitaar en drums. Wat later begint hij met pianospelen en krijgt les van Frank Richards. De muziek. die hij in zijn jeugd speelt, is (vanzelfsprekend) geen jazz , maar een mengelmoes van populaire deuntjes, rags, walsjes, quadrilles en ouvertures. Waarschijnlijk speelt hij ook blues, maar doet dat dan buiten gehoorsafstand van zijn Creoolse grootmoeder. Blues wordt in die tijd nog beschouwd als ‘slavenmuziek’, en veel Creolen vinden het beneden hun stand.
Later gaat hij werken in de chiquere nachtclubs van New Orleans, waar hij zijn geld bij elkaar schnabbeldt van de fooien die hij krijgt. Als zijn oma echter ontdekt, dat hij op deze manier aan zijn geld komt, zet ze hem het huis uit. Berooid reist hij af naar Biloxi, Mississippi, en gaat bij zijn petemoeder wonen.Hierna begint een periode van rondreizen. Meridien, Gulfport en later de grote steden Chicago, Saint Louis, New York en Houston bezoekt hij. Ook reist hij langs de Westkust van de Verenigde Staten en keert regelamtig terug naar New Orleans. Het is een tijd, waarin hij weinig muziek maakt, terwijl hij met gemak als pianist aan de bak kan komen. Hij probeert zich vooral te manifesteren als handelaar in duistere zaakjes en oplichter (volgens interviews van Alan Lomax), maar dit is weinig succesvol. Hij is domweg te (zacht)aardig en fatsoenlijk om een stoere crimineel te zijn. Rond 1923 maakt Morton een serieuze start als muzikant in Chicago. In de getto’s is belangstelling ontstaan voor de nieuwe zwarte muziek. Hij publiceert zijn werk en een aantal “piano rolls” (draaiboeken voor pianola’s, populair vanwege de ragtime). In één van zijn eerste solo piano-opnames uit 1923 wordt al duidelijk, dat het hier niet meer om strikte ragtime gaat. Invloeden van de nieuwe ontluikende jazzstijl zijn te horen en het ritme neigt naar swing. Tussen 1926 en 1930 brengt hij verschillende platen uit, solo piano. maar ook als begeleider. De meeste opnames verschijnen onder de bandnaam Jelly Roll and His Red Hot Peppers. Favoriete bandleden van Morton uit die tijd zijn Omer Simeon (klarinet) en George Mitchell (trompet). De kwaliteit van deze opnames is bijzonder goed voor die tijd. De platen lanceren Morton als succesvol jazzartiest en hij koopt Cadillacs en diamanten. Hij sluit een contract af met platenmaatschappij Victor, dat voor hem wordt georganiseerd door zijn muziekuitgevers en muzikale partners Walter en Lester Melrose.

1917

jelly roll morton - hesitation blues

Morton’s muziek blijft een eclectische mengeling van stijlen en instrumentaties. Het fundament is het jazzorkest, dat speelt in New Orleans-stijl, zoals het Oliver’s ‘Creole Jazz Band’ of de ‘New Orleans Rhtyhm Kings’, en hierop bouwt hij zijn eigen muziek. In kleinere (trio) bezettingen komt zijn virtuositeit op de piano goed naar voren.
Rond 1928 slaat echter de Grote Depressie toe. Morton wordt inmiddels ook ingehaald door de nieuwe jazz-helden, zoals Louis Armstrong. Dit komt zijn muziek niet ten goede. Tegen 1930 klinken de opnames van de ‘Peppers’ lang niet meer zo goed als in het begin. Begin 1930 stort de platenindustrie in en zijn gezondheid gaat sterk achteruit. Ook zijn populariteit daalt. Contemporaine jazzmusici kijken wat schamper op hem neer en vinden hem een ouderwetse opschepper, die vindt dat vroeger alles beter was.Morton wordt ziek. Als hem in 1940 ter ore komt, dat zijn grootmoeder in Los Angeles is overleden, besluit hij uit sentimentele overwegingen daar naar toe te gaan, in de hoop dat het warmere klimaat hem goed zal doen. De reis wordt een ramp: 2x raakt hij met zijn Cadillac van de weg in een sneeuwstorm en hij komt zonder één cent aan in Los Angeles. Nog een half jaar houdt hij het vol, maar in 1941 sterft hij onopgemerkt.

Persoonlijkheid
Jelly Roll Morton is, naast een begaafd musicus, een excentrieke, ijdele man, die ook actief is in het nachtleven als nachtclub-eigenaar, pooier en ‘poolshark’ (iemand die andere poolbiljartspelers geld afhandig maakt, ook wel ‘hustling’ genoemd). Hij kan vreselijk opscheppen over zichzelf en kan andere (niet-zwarte) (jazz)muzikanten tot de grond toe afbranden, maar zoals zijn vrienden en kennissen zeiden: hij kan het vaak nog waarmaken ook.
Duidelijk is echter wel, dat hij zich niet thuis voelt binnen de zwarte gemeenschap door zijn lichtere huidskleur. Vaak voelde hij zich verheven boven de ‘niggers’, die hij als ‘troublemakers’ bestempelt. Aan de andere kant kan hij moeilijk voor blank worden versleten. Dit plaatst hem in een sociaal isolement, en velen wijten zijn megalomane en vaak arrogante houding (”I am the greatest”) aan het feit, dat hij zich nooit geaccepteerd voelt binnen zijn sociale en muzikale omgeving.

Jelly Roll Morton overlijdt op 10 juli 1941.

jelly roll morton / joe oliver - tom cat blues 

Composities van Jelly Roll Morton

Wolverine Blues
The Pearls
Mama Nita
Frog-I-More Rag
Black Bottom Stomp
London Blues
Sweet Substitute
Creepy Feeling
Good Old New York
Sidewalk Blues
Tank Town Bump
Kansas City Stop
Freakish
Doctor Jazz Stomp
Burnin’ The Iceberg
Ganjam
Pacific Rag

My Home Is In A Southern Town
Turtle Twist, Why?
New Orleans Bump
Fickle Fay Creep
Stratford Hunch
Shreveport Stomp
Milenberg Joys
Red Hot Pepper
Jungle Blues
Mint Julep
Pontchartrain
Pep
Someday Sweetheart
Finger Buster
The Crave
Grandpa’s Spells
Big Foot Ham
Winin’ Boy
The Original Jelly-Roll Blues
Mr. Jelly Lord
King Porter Stomp
Alabama Bound
Tiger Rag

Platen / CD’s van/met Jelly Roll Morton

1923 Jelly Roll Morton and his Orchestra
1923 Piano Solos
1923 Jelly Roll Morton’s Jazz Band
1924 Jelly Roll Morton’s Steamboat Four
1924 Jelly Roll Morton’s Stomp Kings
1924 Piano Solos
1924 Jelly Roll Morton’s Kings of Jazz
1925 Jelly Roll Morton’s Jazz Trio
1925 Jelly Roll Morton & Voltaire de Faut
1926 Jelly Roll Morton’s Incomparables
1926 Piano Solos
1926 St. Louis Levee Band
1926 Jelly Roll Morton &. Edmonia Henderson & King Oliver
1926 Jelly Roll Morton’s Red Hot Peppers
1929 Jelly Roll Morton and His Red Hot Peppers
1929 Wilton Crawley and His Orchestra & Jelly Roll Morton
1929 Lizzie Miles & Jelly Roll Morton
1929 Jelly Roll Morton Trio
1929 Jelly Roll Morton and His Red Hot Peppers
1930 Miss Billie Young & Jelly Roll Morton
1930 Jelly Roll Morton and His Red Hot Peppers
1930 Jelly Roll Morton and His Red Hot Peppers
1930 Wilton Crawley and his Orchestra & Jelly Roll Morton
1930 Jelly Roll Morton and His Red Hot Peppers
1930 Jelly Roll Morton and His Orchestra
1938 Library of Congress Recordings
1939 Jelly Roll Morton’s New Orleans Jazzmen
1940 Jelly Roll Morton & The Chamber Music Society

TEDDY WILSON (1912-1986)
Bron: Wikipedia
Datum: 28-02-08
Vormgever: Karel Hageman

teddy wilson in berlin, 1965

Theodore Shaw (Teddy) Wilson wordt op 24 november 1912 geboren in Austin, (Texas. Hij is een Amerikaanse jazz-pianist, die faam verwrtft door samen te werken, met onder meer Louis Armstrong, Benny Goodman, Billie Holiday, Ella Fitzgerald en Art Blakey.

teddy wilson & benny goodman trio

In zijn jeugdjaren studeert hij piano en viool op het Tuskegee Institute. Hierna begint hij met het spelen in de bands van Chick Webb en Louis Armstrong. In 1933 voegt hij zich bij Benny Carters Chocolate Dandies, om in 1935 over te stappen naar het Benny Goodman Trio (met Goodman, Wilson en drummer Gene Krupa. Een jaar later wordt daar ook nog vibrafonist Lionel Hampton aan toegevoegd. Dit trio begint aanvankelijk alleen als een studioproject, maar als uiteindelijk wordt besloten tot het geven van optredens, wordt Teddy Wilson de 1^e zwarte muzikant, die samenspeelt met blanke collega’s.

teddy wilson & ella fitzgerald - ’s wonderful

In de jaren ‘30 en ‘40 speelt hij mee op meer dan 50 albums. Hij werkt hierbij onder meer samen met Lena Horne en Helen Ward en heeft een belangrijk aandeel in de vele successen van Billie Holiday. Tevens speelt hij vele sessies met invloedrijke swing muzikanten als Lester Young, Roy Eldridge, Charlie Shavers, Red Norvo, Buck Clayton en Ben Webster.

teddy wilson & ben webster - old folks

In 1939 formeert hij korte tijd nog een eigen big band, maar gedurende de Tweede Wereldoorlog speelt hij vooral in cafés met een sextet. In de jaren ‘50 richt hij zich op het doceren op de Juilliard School.
Tot zijn dood op 31 juli 1986, in New Britain, Connecticut, is Teddy Wilson nog regelmatig te zien en horen bij solo- en gastoptredens.

art blakey & the jazz messengers - moanin’

Teddy Wilson

1912 Geboren op 24 november in Austin, Texas
1933 Speelt bij Benny Carters Chocolate Dandies
1935 Speelt bij het Benny Goodman Trio met Benny Goodman en Gene Krupa
1936 Speelt bij het Benny Goodman Quartet met Benny Goodman, Gene Krupa en Lionel Hampton
1939 Formeert een bigband onder zijn eigen naam
1986 Overlijdt op 31 juli in New Britain, Connecticut