Geert Wilders noemde de opgestapte minister Ella Vogelaar ‘knettergek’. Nu gebruikt ze die belediging in te titel voor haar boek Twintig maanden knettergek; Dagboek van eenministerschap. Het verschijnt in februari bij uitgeverij Balans.
Toen Wouter Bos haar in juni 2006 polste of ze minister wilde worden, begon Vogelaar een dagboek. Ze deed dit samen met partner Onno Bosma. Zij vertelde, hok schreef.
Vogelaar beschrijft in het 328 pagina’s tellende boek haar moeizame relatie met de media, de zoektocht naar geld voor de Vogelaar-wijken en de relaties in de PvdA en het kabinet.
‘Het dagboek was eigenlijk niet bedoeld voor publicatie’, zegt Daniëlle Vermeulen van uitgeverij Balans. ‘Maar nu liggen de kaarten anders. Niet iedereen komt er even florissant vanaf, maar het is geen wraakoefening’.
Toch valt te betwijfelen of premier Balkenende blij zal zijn met het dagboek. Bijna een jaar lang overwoog het kabinet of ze oud-minister Eduard Bomhoff (LPF) zou laten vervolgen. Die had in ‘Blinde Ambitie – mijn 87 dagen met Zalm en Heinsbroek’ uit de ministerraad geklapt. Dat was volgens de premier schending van het ambtsgeheim, goed voor 6 jaar cel. Maar in oktober 2003 besloot hij toch geen aangifte te doen.
Een biografie van Amy Winehouse? De leeftijf van het onderwerp (25) pleit er niet voor. Aan de andere kant: de meest bejubelde en meest controversiële zangeres van dit moment haalt iedereen in op de snelweg naar zelfdestructie, met zo’n vaart dat je kunt afvragen of je er niet vroeg genoeg bij moet zijn.
Er schuilt echter een joekel van een ‘maar’ aan zo’n onderneming. Wie zich nu waagt aan een biografie, moet op voorhand alle verdenkingen van sensatielust en voyeurisme van zich af zien te werpen. Want Amy’s leven bestaat uit een streng dieetvan drugsschandalen, hysterische echtelijke vechtpartijen, smartelijk mislukte live-optredens en prachtige muziek.
Chas Newkey-Burden, columnist bij The Times en The Guerdian, die eerder al een biografie van Paris Hilton schreef, beveelt in zijn voorwoord aan de controverse te vergeten en vervolgens verhaalt hij in de 2e helft van het boek over elk incident, waarmee Winehouse de afgelopen jaren in het nieuws kwam. Is nodig, natuurlijk, als je daarmee ook iets van het wonder van Amy kunt verklaren. Maar Newkey-Burden komt niet verder dan het plichtmatig oplepelen van de horrorverhalen, gegarneerd met citaatjes van mensen uit Winehouse’s kring, die ieder op hun eigen lieve manier weinig te melden hebben.
In zijn biografie Amy Amy Amy, die dit voorjaar verscheen, hanteer Guardian-journalist Nick Johnstone een stijl, die meer distantie schept, neutraler is en prettiger leest.
Newkey-Burden lijkt niet te kunnen beslissen tussen een fan-achtige betrokkenheid en verlustiging in zijn onderwerp. De auteur, die Amy noch haar ouders heeft gesproken, hanteert de werkwijze van verslaggevers, die op de plaats delict bij informatiedroogte de buurtbewoners interviewen. Het levert non-essentiële informatie op, waaronder 2 pagina’s gewijd aan Winehouse’s beehive kapsel. Echter niets over de duistere periode tussen Amy’s debuut Frank en haar 2e album Back To Black.
Degene die nog het meest over Amy onthult, is Amy zelf, die zowel in haar songteksten als interviews nogal particulier en recht voor zijn raap kan overkomen. Die openhartigheid verdwijnt zo gauw ze een relatie aangaat met haar echtgenoot Blake Fielder Civil, van wie ze elke misstap goedpraat.
Wie Winehouse maar met een schuin oog heeft gevolgd in de media, zal niet veel wijzer worden van Newkey-Burden, terwijl de zangeres nu al een mythische status heeft verworven. Amy is een opera en het lukt Newkey-Burden (net zo min als Johnstone voor haar) niet om haar tot menselijke proporties terug te brengen. Er is alleen een protagoniste, ergens op een hoge burcht, naar wie we met z’n allen moeten kijken en om wie we vreselijk moeten huilen als ze zich uiteindelijk te pletter stort.
Wat haar dreef, zullen we wellicht nooit weten.
Commentaar van Onans Lemming bij dit artikel:
Titel: Amy Winehouse – De Biografie
Auteur: Chas Newkey-Burden
Vertaler: P. van Caneghem
Uitgave: Ingenaaid
Pag.: 192
Prijs: € 17,95
Uitgever: Manteau
ISBN 978 90 223 2327 4
AMY WINEHOUSE (1983- )
Bron: Wikipedia
Datum: 29-11-08
Vormgever: Karel Hageman
Amy Jade Winehouse is op 14 september 1983 in Enfield geboren. Ze is een Brits jazz- en soulzangeres.
Amy Winehouse groeit op met haar oudere broer Alex in een Joods gezin. Haar moeder (Janis) werkt als apothekeres, en haar vader (Mitchell) als taxichauffeur. Van haar vader heeft ze het zingen geleerd.
Op haar 8e jaar gaat ze naar de Susi Earnshaw Theatre School en 2 jaar later vormt ze, met haar vriendin Juliette, Ashby het Salt ‘n Pepa-achtige rapduo Sweet ‘N Sour.
Na 4 jaar volgt ze een opleiding aan de Sylvia Young Theatre School. In 1997 maakt ze haar televisiedebuut in The Fast Show. Daarna wordt ze geschorst, vanwege ondermaatse prestaties en een neuspiercing. Ze zet haar opleiding voort op de BRIT School in Selhurst, Croydon.
Inmiddels is Amy Winehouse in het bezit van een gitaar en schrijft ze haar eigen liedjes. Eenmaal afgestudeerd werkt ze als zangeres van een jazzband en als showbizz-journaliste voor World News Entertainment Network. Ook heeft ze een los-vast relatie met soulzanger Tyler James. Hij is het, die haar demo (medegeproduceerd door Fink) opstuurt naar Island/ Universal, wat een contract oplevert bij 19 Management, opgericht door ex-Spice Girls-manager Simon Fuller.
Bijgestaan door producer Salaam Remi neemt ze haar debuutalbum op, dat 20 oktober 2003 verschijnt. Het met jazz-invloeden doorspekte Frank wordt lovend ontvangen en levert vergelijkingen op met Sarah Vaughn en Macy Gray. In Engeland wordt Frank platina, in Nederland staat het 15 weken in de album-top-100.
Tijdens de bijbehorende tournee, maar ook in de studio, wordt ze bijgestaan door de Dap-Kings, de begeleidingsband van de Newyorkse soulzangeres Sharon Jones. In de zomer van 2004 staat ze onder andere op het Jazzworld-podium van Glastonbury en op het V Festival.
De debuutsingle Stronger Than Me wordt bekroond met een Ivor Novello Award voor beste song. Daarnaast is ze genomineerd voor de BRIT Awards (beste zangeres en beste urban-artiest) en de Mercury Muziekprijs voor beste album.
Ondanks al deze successen kan ze lange tijd niet naar haar eigen album luisteren, omdat ze ‘er maar voor 80%’ achterstaat. De platenmaatschappij heeft er nummers opgezet, waar ze niet tevreden over is. ‘Ik speel die nummers graag tijdens mijn optredens, maar ernaar luisteren, nee’. Inmiddels is ze bijgedraaid: ‘Ik ben er nog steeds trots op, al zou ik nu een aantal dingen anders hebben gedaan’.
In 2008 wordt Frank opnieuw uitgebracht als luxe-editie.
Volgens eigen zeggen krijgt Amy Winehouse na Frank 1½ jaar geen letter meer op papier, totdat ze Mark Ronson tegenkomt en in 6 maanden tijd het nieuwe album schrijft. Dit resulteert in Back To Black, waarvoor ze zich heeft laten inspireren door de meidengroepen uit de jaren ‘50 en ‘60. Ze heeft nu zelfs een suikerspinkapsel a la The Ronettes. Het door Salaam Remi en Mark Ronson geproduceerde Back To Black verschijnt op 30 oktober 2006 en voert de Engelse albumlijst aan. Een jaar later is het 5-voudig platina. De 1e single, Rehab, wordt een wereldwijde hit; in Engeland haalt het de 7e plaats, in Nederland komt het in februari 2007 de Top-40 binnen en schopt het tot nr. 17. Diezelfde maand geeft ze een concert in Paradiso, waarvan 6 nummers worden toegevoegd aan de Live From Amsterdam-uitgave van Back To Black,die op 13 juli wordt uitgebracht.
Op 14 februari 2007 wint ze een Brit Award als beste Britse zangeres. Ook sleept ze voor de 2e keer een Ivor Novello Award in de wacht.
De opvolgende singles You Know I’m No Good en Tears Dry On Their Own doen het minder en vallen in Nederland buiten de top-40. Pas met Valerie, oorspronkelijk opgenomen voor Mark Ronsons bewerkte-coversalbum ‘Version’, scoort ze begin 2008 weer een hit in Nederland. In zijn 3e week haalt het de nummer-1 positie en wordt Valerie daarmee de 1e nummer-1 hit alleen met downloads. Tegelijkertijd staat ook Back To Black op nummer-1 en is het 2-voudig platina geworden.
Op 27 juni 2008 geeft ze acte de presence op het concert voor de bijna 90-jarige Nelson Mandela en zingt als afsluiter Free Nelson Mandela, de nr.1-hit van de Special AKA uit 1984. Ska en reggae zijn overigens geen vreemd terrein voor haar, want in haar live-set zijn nummers opgenomen, die door de Specials werden vertolkt (o.a. Monkey Man). De dag na haar (niet onverdeeld ontvangen) optreden op het Mandela-concert, staat ze op het Glastonbury-festival en draagt ze het Specials-blokje op aan zanger Terry Hall, die zich in het publiek bevindt.
Op 23 juli 2008 wordt in het Londense Madame Tussauds een wassenbeeld van haar onthuld op de nieuwe muziekafdeling. Hierbij is ze zelf niet aanwezig.
Persoonlijke problemen
Met het succes komen ook de problemen en komt Amy Winehouse vooral in het nieuws met haar drank- en drugsgebruik. Het nummer Rehab gaat erover, dat iedereen wil, dat ze afkickt van haar hevig alcoholgebruik. Dit vindt zij zelf niet nodig. Toch laat ze verstek gaan op Pinkpop 2007 omdat ze stomdronken is, waarop Krezip haar plaats inneemt. Ook haar concert op het North Sea Jazz Festival, gepland voor zondag 15 juli 2007, vindt geen doorgang, officieel door oververmoeidheid. Marcus Miller wordt de vervangende act. Het uitverkochte concert op 22 oktober 2007 in de Heineken Music Hall gaat wel door, maar ze wekt de indruk, dat ze niet helemaal nuchter is.
Tijdens de uitreiking van de MTV Europe Music Awards op 1 november 2007 in München treden diverse grote internationale artiesten op, maar toch weet zij het meeste op te vallen. Presentator Snoop Dogg kondigt haar als volgt aan: ‘She didn’t go to rehab, she came outhereto sing (…)’. Ze wekt de indruk, niet helemaal nuchter op het podium te staan.
Op 13 november 2007 reist een journalist van het maandblad MOJO naar Birmingham af. Het concert in de NIA wordt door pers en publiek gekraakt en omdat Winehouse niet in staat is de geplande vragen te beantwoorden, rest er niets anders dan terug te blikken op het interview uit 2004.
Bij de Grammy Awards verzilvert ze 5 van de 6 nominaties. Ze wil er optreden, maar de Amerikaanse ambassade weigert haar een visum te verlenen. Dankzij een Londense studio en een satellietuitzending kan ze er alsnog bij zijn.
In juni 2008 duikt er een video op van haar, gefilmd door haar echtgenoot, waarin de zangeres een racistische versie zingt van Hoofd, Schouders, Knie en Teen. Britse media reageren verontwaardigd. In de Britse Metro ontkent de zangeres racistisch te zijn. Kort daarna verklaarde haar vader, dat ze aan longemfyseem lijdt. Dit blijkt later echter niet waar te zijn.
Op 28 juli 2008 wordt ze in het ziekenhuis opgenomen vanwege een verkeerde reactie op de medicijnen, die ze gebruikt. In september 2008 wordt gesuggereerd, dat dit zou komen, omdat ze in juni 2008 meedeed aan een sessie, waarin 36 uur lang wiet werd gerookt. Hierdoor vrezen artsen, dat ze, als gevolg van een overdosis cannabis, een hersenbeschadiging heeft opgelopen.
Ze zou in het weekend van 30-31 augustus 2008 op een Frans festival spelen, maar dat is niet doorgegaan. De organisatie overweegt om haar voor de rechter te slepen.
Op 25 november 2008 wordt bekend, dat ze opnieuw in een ziekenhuis is opgenomen. Dit keer zou het volgens een woordvoerder gaan om een allergische reactie op medicijnen.
Nederlandse jongeren lezen geen gratis krant, omdat ze deze interessant vinden, maar omdat ze hun reistijd er gemakkelijk mee kunnen vullen. Jongeren die een betaalde krant lezen, maken daar wél bewust tijd voor vrij.
Dat blijkt uit een onderzoek over leesvariabelen onder 245 Nederlandse jongvolwasenen, waarmee Herman Wolswinkel vandaag aan de Universiteit Twente (UT) afstudeert.
Commentaar van Onans Lemming bij dit berichtje:
Wat maakt het nu uit wáárom jongeren een krant lezen, áls ze maar een krant lezen!
Provinciale Staten van Groningen nemen een aantal ingrijpende maatregelen om de ontwikkeling van het nieuwe woongebied De Blauwe Stad veilig te stellen.
Zo zal versneld bouwgrond worden overgeheveld naar de Ontwikkelingsmaatschappij. De verkoop van woningen en bouwkavels in het nieuwe woongebied van Oost-Groningen is bijna tot stilstand gekomen.
Commentaar van Onans Lemming bij dit berichtje:
Door de kredietcrisis – nog afgezien van het feit, dat het een krankzinnig idee is om de meest vruchtbare grond ter wereld, in een tijd van steeds grotere voedselschaarste, onder water te zetten – zou De Blauwe Stad wel eens het grootste financiële debacle van de provincie Groningen kunnen worden!
Een voormalige Maleisische stewardess is veroordeeld tot 18 jaar cel, omdat ze haar Indonesische huishoudster tenminste 3x met kokend water en een heet strijkijzer heeft belaagd.
Veel werksters in Maleisië komen uit Indonesië. Berichten over mishandelingen zorgden al voor een gespannen verhouding tussen beide landen.
De Belgische politie heeft een procesverbaal opgesteld tegen de strooidiensten van de Vlaamse stad Geel. De strooiwagens reden niet uit in de nacht van zondag op maandag, ondanks oproepen van agenten.
Op de snelweg E313 bij Geel ontstonden in korte tijd 9 ongevallen. Het is in België nog nooit gebeurd, dat de politie de strooidiensten voor de strafrechter sleept.
Tientallen dak- en thuislozen in Groningen mogen gratis een paar degelijke schoenen uitzoeken. Een onbekende weldoener heeft hiervoor 4.000 beschikbaar gesteld aan de Stichting Huis, die in Groningen de opvang voor zwervers regelt. Dat meldde directeur Wim Koks van de stichting gisteren.
Begin december mogen daklozen bij een schoenenzaak in de stad gratis schoenen uitzoeken. Helemaal vrij in hun keuze zijn ze niet. ‘Het is natuurlijk niet de bedoeling, dat de dames met een stel mooie pumps de winkel uitlopen. Het moeten wel stevige stappers zijn’, aldus Koks.
Het debacle van Catherine ligt achter uitgever Annemarie van Gaal. Ze slaat nu terug met FEMME.
Er ligt wéér een nieuw blad in het tijdschriftenschap: FEMME, een ‘algemeen’ vrouwenblad voor vrouwen boven de 40, nieuwsgierig en levenslustig met puberende kinderen. Heel bewust geen glossy rond een BN’er, hoe goed die het ook doen. FEMME is dus niet de opvolger van Catherine, wil uitgeefster Annemarie van Gaal maar zeggen, verwijzend naar de glossy, die zij maakte rond Catherine Keyl.
Catherine Keyl
Dat blad ging met veel kabaal en ruzie ter ziele. ‘Zo’n blad maak ik nooit meer’, stelt Van Gaal resoluut, met opluchting in haar stem. ‘Daar waren we he-le-maal klaar mee. Catherine is ook een totaal ander type vrouw, dan dat we willen bereiken met FEMME: zij heeft geen man, geen kinderen en is zwaar op de hand. FEMME is voor positieve vrouwen, dat is ook een keuze hoor: geluk. Zakelijk is de val van Catherine wel jammer, want het blad was erg succesvol. Zonde hoe zij alles om zich heen heeft vernietigd. Die deur is dicht bij mij, het leven is te leuk.’
Foto: Merlijn Doomernik
Weinig origineel
Haar nieuwe geesteskind, bestemd voor vrouwen boven de 40 met puberende kinderen, moet dus dat geluk uitstralen. Niet echt een uniek concept, zo geeft Van Gaal volmondig toe.
‘Het is een algemeen vrouwenblad. Waar je ook ter wereld bent, in Amerika of Europa, ze bevatten altijd dezelfde elementen. De uitvoering onderscheidt het ene blad van het andere.’
Van Gaal meent een streepje voor te hebben, door het blad te maken met vrouwen die stuk voor stuk hun sporen hebben verdiend in bladenmaken én allemaal precies in de doelgroep zitten. ‘Wij weten wat er speelt. Onze lezeres staat midden in het leven, heeft een betaalde baan en is eerlijk over problemen, die bij het ouder worden horen.’ En is dus tevredener. ‘We zijn bijvoorbeeld geen Esta. Van ‘Oh, wat is het leven zwaar.’ Als je een probleem hebt denk ik: los het op of accepteer het als een feit en ga verder.’
Weet Van Gaal, die rijkdom vergaarde in Rusland, wel wat er speelt onder normale vrouwen? ‘Natuurlijk, ik kan alles kopen, maar ik doe het niet. Ik ga gewoon met de fiets naar het werk. Ik denk, dat ik mij nog steeds goed kan verplaatsen in vrouwen van mijn leeftijd.’
Recessie: geen probleem
Haar ervaring in Rusland heeft haar ook geholpen met een ander probleem: een blad maken in moeilijke omstandigheden. Want wat bezielt een uitgever in een tijd, dat advertentie-inkomsten teruglopen en er een recessie voor de deur staat om een glossy te maken?
‘Het blijft natuurlijk een gok. Maar wat ik in 10 jaar Rusland heb geleerd en gezien is, dat andere grote uitgeverijen, die werden aangestuurd vanuit New York en Londen, het niet haalden. En tijdens economische achteruitgang zie je bij grote bedrijven, dat er van een authentiek idee helemaal niets over blijft, dan gaat alles over 6 schijven.’
‘Wij hebben een kleine uitgeverij met korte lijnen, iedereen is gedeelde baas, daar heb ik dus geen last van. En daarom gaan we het redden’, besluit Annemarie van Gaal.
Rinnooy Kan
Agnes Jongerius
Pieter van Vollenhove
Bert Heemskerk
Boele Staal
Loek Hermans
Kees Storm
jonge Ed Nijpels
Hans Wiegel
Catherine Keyl
Foto: Merlijn Doomernik