MADAME SEX
Tuesday, March 31st, 2009
MADAME SEX IS ZIEK VAN JALOEZIE
Bron: De Pers
Auteur: Femke van Wiggen
Datum: 31-03-09
Vormgever: Karel Hageman

Geen orgies of parkeergarageseks in de nieuwe, wederom shockerende Catherine Millet. Maar wel heel veel gevoel, woede en vooral: jaloezie.
Catherine Millet is sinds 8 jaar vooral bekend als Madame Sex. Hoewel de Franse hoofdredacteur van Art Presse heus meer heeft geschreven dan Het seksuele leven van Catherine M. (2001), bleek dat onthullende boek allesbepalend voor haar verdere imago. Was Millet eerst een onkreukbare intellectueel, nadat ze haar seksuele ervaringen (en dat bleken er nogal wat) aan het papier had toevertrouwd, zag men alleen nog maar het beeld, dat ze zelf had geschapen: dat van Millet die seks heeft in een parkeergarage, fellatio niet schuwt en orgies bezoekt.
Nee, dan haar nieuwe boek, het wederom autobiografische Jaloezie (De Bezige Bij, nu in de winkel) dat vertelt over de keerzijde van die seksuele bevrijding, die waarin de allesverterende jaloezie haar leven binnensloop, en dat van de man die nog altijd haar levenspartner is, schrijver en fotograaf Jacques Henric.

Hoe was het om dit boek te schrijven?
Een lijdensweg. Het was moeilijker dan Het Seksuele leven. Je moet nogal wat schaamte overwinnen om toe te geven, dat je jaloers bent op je vreemdgaande man, terwijl je zelf ook buiten de deur neukt. Mijn eigen vrije seksuele moraal verbood me om jaloers te zijn, wat ik wel was, dus verdroeg ik mezelf niet meer. Mijn hele makke was, dat ik in detail voor me zag hoe Jacques vreemdging, met wie, waar en hoe. Ik voedde jarenlang het monster van de jaloezie zelf. Daarover schrijven betekende, dat ik dat vermogen juist weer nodig had en dat was zwaar.

Waarom dat uzelf aandoen?
Ik ben masochistisch! Na Het seksuele leven besefte ik, dat ik op ‘n gegeven moment ook zo eerlijk moest zijn om de schaduwzijde van dat verhaal te vertellen. Eigenlijk zou dit boek gewoon ‘Aanvullende informatie’ hebben moeten heten.

Had dat dan niet gewoon ook in Het seksuele leven gekund?
Nee. Ik wilde dat verhaal ontdoen van ieder gevoel, wat lukte, maar waarop iedereen me gestoord en ongevoelig vond. Ik vind het nogal absurd, dat men dacht, dat ik geen gevoel had, alleen maar omdat ik daar niet over repte. Overigens heb ik dit boek niet geschreven om iets aan dat imago te doen hoor, want wat men van me denkt interesseert me niet.

Hoe was uw jaloezie voor uw man?
Het was voor hem lastiger dan ik kon begrijpen. Ik heb hem echt bang gemaakt. En we konden er slecht over praten. Ik zocht altijd naar de woorden, die konden beschrijven hoe ik me voelde en hij, hij wilde geen uitleg horen. Soms schreven we elkaar brieven. Toen ik die weer las voor dit boek, brak mijn hart, wat een ellende. Misschien heb ik dit boek wel geschreven om toch nog de woorden te vinden. Een beetje laat voor Jacques, maar toch.

Waarom koos u niet voor een roman en een fictieve hoofdpersoon?
Ik heb dat niet eens overwogen. Ik ben een simpel, vrij direct meisje, ik zou me niet fijn voelen als ik me zou verstoppen achter een ‘personage.

Ondanks het succes van dit boek, wordt u door tv-makers nog altijd gebeld als ze iets met seks willen.
Ik zal je wat zeggen: zelfs Madame Sex heeft soms hoofdpijn!
















