UIT DE OUDE DOOS 03

UIT DE OUDE DOOS 03
Auteur: Karel Hageman
Datum: 24-01-09
DE DADER LIGT OP’T KERKHOF
Auteur: Karel Hageman
Datum: 18 september 1987
Illustraties: Karel Buskes
Hoorde jij ook tot die groep van oppassende lieden, die nooit zwart werkte, altijd zijn belastingformulier naar waarheid invulde, nooit een baksteen naar een scheidsrechter gooide, altijd keurig een treinkaartje kocht, nooit harder dan honderd reed, altijd tijdig zijn schulden afloste, nooit zijn kinderen mishandelde, altijd op tijd op z’n werk kwam, nooit teveel declareerde en altijd dames liet voorgaan?
Ja?
Had jij dat dan ook, dat je dat prettige idee, dat je zo lang koesterde, dat je een steunpilaar van de maatschappij was, langzamerhand voelde overgaan in de knagende gedachte, dat je eigenlijk een sul was?
Waarschijnlijk wel.
Je vrouw vroeg je nog, waarom zij steeds met vakantie naar de stacaravan in Appelscha moest, terwijl de buurvrouw met haar man – die toch veel minder verdient – elk jaar uitwaait op tal van exotische oorden. Je zat onrustig te schuiven op je stoel, toen je vriend je enthousiaste verhalen vertelde over de renovatieplannen, die de binnenhuisarchitect had met zijn tweede woning, terwijl jouw nieuwe badkamer je al op de rand van de financiële afgrond had gebracht. Ook vroeg je je af, hoe het toch mogelijk was, dat jij altijd belasting moest bijbetalen, terwijl je kennissen uitsluitend geld terugkregen.
Het was om moedeloos van te worden.

Je hebt je vrienden altijd graag gemogen – zij jou ook trouwens – maar langzamerhand kreeg je, mede op aandrang van je vrouw, de behoefte om je normen en waarden te toetsen buiten je eigen beperkte kring. Je ging de krant lezen en actualiteitenprogramma’s volgen. Ook abonneerde je je op een opinieblad van onverdachte signatuur. Je werd er niet vrolijker van.
Het begon je te dagen dat het niet strikt toepassen van regels, zijn nut heeft. Je keek er van op, hoe belangrijk de zwarte markt is voor het nationaal inkomen en de werkgelegenheid. Strengere controle leidt tot concurrentievervalsing, ja zelfs tot kaptitaalvlucht. En je mag van niemand verwachten, dat hij een dief is van zijn eigen portemonnaie, las je. Je begon te begrijpen, waarom je kennissen je een sul vonden. En toen je auto gerepareerd moest worden, nam je een beunhaas in de arm, je betaalde de verbouwing handjecontantje, je werd creatief bij het invullen van je belastingformulier, je vakantie naar de Bahama’s bleek fiscaal aftrekbaar en het declareren werd een bron van inspiratie.
Zo ontwikkelde je een nieuwe levensstijl, die je gemakkelijk afgaat en je geen windeieren legt. Wat jij doet, is goed voor de werkgelegenheid, de relatie met je vrouw heeft zich verdiept, vrienden en kennissen komen langs om je in netelige kwesties om raad te vragen en promotie is een teruggekerend ritueel geworden. Kortom, je bent weer helemaal het heertje.
Hoe jij je hebt ontwikkeld, wordt doodnormaal gevonden. Opmerkelijk, want malversatie en bedrog horen niet tot het normatieve erfgoed. Toch doen leidende politici zoals Schaeffer, Van Aardenne, Vredeling, Lubbers, Harry van den Berg, Brox en Braks, hun uiterste best deze eigenschappen tot deugd te verheffen. Dit lukt aardig, want politici – hoewel erkende liegers en bedriegers – blijven hun autoriteit behouden. Ze wentelen zich in hun sukses en bedenken nieuwe kreten om de nieuwe deugden te rechtvaardigen. Ethisch Reveil, Het Karwei Afmaken, Zorgzame Samenleving, Rentmeesterschap.
Vaste normen en waarden zijn rekbaar, zo blijkt. En niet alleen bij de mensen met werk, die kunnen ritselen, maar ook bij degenen zonder baan, die niets te ritselen hebben. Gelukkig hebben leden van de laatste groep ook hun uitlaatkleppen gevonden. Ze conformeerden zich aan de werkende klasse en gingen proletarisch winkelen, zwart werken en over op geweld. Zo blijven ook zij gevierd in hun kennissenkring, waar niemand door wil gaan voor een sufferd.
Politici zijn wel de laatsten, die versteld mogen staan van deze ontwikkeling. Zij hebben zelf het proces in gang gezet, dat wel eens bijzonder explosief kan blijken. De minister-president draagt zelf de munitie aan voor zijn moordenaar.

Hedendaags commentaar van Onans Lemming bij deze column:
Dit was de allereerste Onans Lemming en er stond boven:
DE DADER LIGT OP HET KERKHOF
Datum: 18 september 1987
Uitgeverij: De Lemming
Postbus: 1791 970 BS Groningen
Achtste jaargang nr.29
Maar als dit dan de allereerste Onans Lemming is, waarom staat er dan boven ’achtste jaargang nr.29’? Dat zit zo. Onans Lemming startte een nieuw blaadje en hij wilde graag, dat het meteen in zou slaan. Dan is het wat lullig als er bovenstaat ‘eerste jaargang nr.1’. Bij ‘achtste jaargang nr.29’ denk je toch sneller: dit is een gerenommeerd blad, waarom is mij dat al die tijd niet opgevallen en laat ik het maar eens gaan lezen! Kranten tuinden hier ook in, en aangezien Onans lemming alle kranten een exemplaar had gestuurd, wat in die tijd nog heel bijzonder was, namen ze contact op met Onans Lemming, maakten een afspraak voor een interview en de publiciteit was daar. De Volkskrant en Trouw waren de eerste kranten, die aandacht besteedden aan Onans Lemming. Er zit ook nog een vermakelijke anekdote aan deze vreemde nummering vast. Jaren later werd Onans Lemming opgebeld door een verzamelaar van eerste uitgiften en die vertelde hem, dat hij van Onans Lemming wel de ‘achtste jaargang nr.29’had, maar dat hij maar niet de ‘eerste jaargang nr.1’ te pakken kon krijgen. Onans Lemming heef hem toen verteld hoe de vork in de steel zat en dat dus zijn ‘achtste jaargang nr. 1’ de 1e uitgifte was.

Maar waarom staat er dan een postbusnummer boven dit artikel en geen Karel Hageman? Dat zit zo. Als Onans Lemming er Karel Hageman boven had gezet en zijn mening was u onwelgevallig, dan kunt u gemakkelijk denken: wat een zeikerd is die Karel Hageman. Maar nu er een postbusnummer staat, heeft u geen idee wie dit heeft geschreven en zit er misschien wel een nieuwe politieke beweging achter. Wie zal het zeggen? Welnu, dat heeft Onans Lemming geweten! Een stel idioten in Groningen dacht inderdaad dat dit een pamflet van een nieuwe rechtse beweging was, kopieerde deze aflevering in duizenden stuks en deed ze vervolgens bij iedereen in bepaalde wijken in de bus. Vervolgens kreeg Onans Lemming talloze brieven op z’n postbusnummer met teksten als “Ga zo door!’. ‘Dit mag wel eens gezegd worden’ en ‘Nu de buitenlanders nog!’ De enige reden waarom deze mensen dachten, dat ze met een fascistoïde blaadje te maken hadden, was het feit, dat Onans Lemming veel kritiek op politici had en dat schijnt alleen voorbehouden te zijn voor uiterst recht. In die tijd werd Onans Lemming ook in de gaten gehouden door de BVD. Het jammere voor Onans Lemming was, dat ook het Nieuwsblad van het Noorden hier zo over dacht en ze dus pas na 2 jaar aandacht besteden aan Onans Lemming. Ze pakten meteen wel breed uit met een uitgebreid interview, dat u kunt lezen als u naar de categorie Interviews gaat onder de kop Mijn abonnees betalen alleen de postzegels. Daar kunt u ook lezen waar de naam Onans Lemming op slaat en over de achtergronden van Onans Lemming.
Achteraf gezien is dit wel een profetische column geweest. Twintig jaar geleden had zelfs Onans Lemming niet kunnen bevroeden, dat het moreel verval zo snel zou gaan en dat het aanzien van de politiek zo zou verslechteren. Dat deze column 20 jaar geleden is geschreven, kun je merken aan de laatste zinnen: Politici zijn wel de laatsten, die versteld mogen staan van deze ontwikkeling. Zij hebben zelf het proces in gang gezet, dat wel eens bijzonder explosief kan blijken. De minister-president draagt zelf de munitie aan voor zijn moordenaar. Dat zou je nu niet meer opschrijven, omdat je dan aanzet tot moord, maar in die tijd was er niemand, die dacht dat je dat letterlijk meende. Het kwam niet in je hoofd op. Hoe snel kan een maatschappij veranderen!
Dat het het 1e nummer was kun je ook zien aan de tekening. Onans Lemming was toen nog niet het stripfiguurtje, dat het later geworden is en moest nog worden ontwikkeld.
Suggestie: Als u met uw muis op een tekening gaat staan en u klikt 1x op de rechtermuisknop en u gaat naar ‘afbeelding bekijken’ en klikt 1x op de linkermuisknop, dan ziet u de tekening op ware grootte. Als u dan nog een keer klikt ziet u de tekening op reuzenformaat!